I SA/Gd 909/07

Dnia 29 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 29 października roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy umorzenia I, II i III raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2005 rok p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy umorzenia I, II i III raty łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2005. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku S.M. złożył wniosek o wstrzymanie egzekucji w administracji w związku z odmową umorzenia zaległości podatkowej. Uzasadniając swój wniosek wskazał, iż nadmierne obciążanie podatkami podatnika, który ucierpiał w wyniku klęski żywiołowej pogrąża go finansowo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać na posiedzeniu niejawnym postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołany przepis odnosi się jedynie do orzeczeń będących przedmiotem zaskarżenia. W związku z tym Sąd uznał, że wniosek podatnika sformułowany jako "wstrzymanie egzekucji w administracji" jest w istocie wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Odmienna interpretacja prowadziłaby do stwierdzenia, że żądanie skarżącego nie znajduje podstawy prawnej w obowiązujących przepisach. W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Wniosek podatnika odnosi się do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych, a więc ze swej istoty nie nadającej się do wykonania, gdyż nie wymaga ona żadnej czynności stron. W związku z tym, za bezzasadny uznać należy złożony przez podatnika wniosek. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a contario, orzekł jak w sentencji postanowienia.