I SA/Gd 91/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. F. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od osiągniętych przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 15 lutego 2012 r. (data stempla pocztowego) K. F. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów źródłowych (odpisów: PIT-40A za 2011 r. wnioskodawcy i jego małżonki, wyciągów z ich rachunku bankowego, umowy o kredyt konsolidacyjny, haromonogramu spłat pożyczki, potwierdzeń dokonania wpłat tytułem spłaty kredytu, polisy ubezpieczenia nieruchomości, decyzji w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2012 r. i dowodu wpłaty I raty podatku, potwierdzeń zapłaty składek na ubezpieczenie, opłat za usługi telekomunikacyjne oraz opłat za pobór wody i energię elektryczną, faktur za odbiór odpadów, pobór wody i energię elektryczną, zaświadczeń z ZUS w przedmiocie wysokości świadczeń emerytalno-rentowych wnioskodawcy i jego małżonki) ustalono, że wnioskodawca pobiera rentę z tytułu niezdolności do pracy w wysokości 743,39 zł netto, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką otrzymującą emeryturę w wysokości 1.566,72 zł netto. Roczny łączny dochód małżonków za ubiegły rok z tytułu świadczeń emerytalno-rentowych wyniósł 32.790,22 zł brutto. Małżonkowie nie posiadają oszczędności (saldo ich rachunku na dzień 31 stycznia 2012 r. wynosiło 6,50 zł), papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, ich majątek stanowi nieruchomość o powierzchni 540 m2 zabudowana domem o powierzchni 87m2 oraz samochód osobowy (rok produkcji 1994). Małżonkowie spłacają kredyt, którego miesięczna rata wynosi aktualnie 552,21 zł, oraz pożyczkę tytułem której uiszczają kwotę 483 zł miesięcznie, a ponadto ponoszą opłaty za usługi telekomunikacyjne, odbiór odpadów, energię elektryczną i pobór wody, których łączna średnia miesięczna wysokość wynosi 167,54 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w szczególności wysokość dochodów wnioskodawcy i jego małżonki w stosunku do ponoszonych przez nich stałych i koniecznych wydatków oraz brak jakichkolwiek zasobów finansowych, uznano, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.