I SA/Gd 916/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami ustalenia wartości rynkowej udziałów w nieruchomości postanawia odrzucić skargę. W.R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie obciążenia kosztami ustalenia wartości rynkowej udziałów w nieruchomości Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 września 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Z powodu nieobecności adresata przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 20 września 2010 r. i po raz drugi w dniu 28 września 2010 r. Następnie przesyłka ta została zwrócona do nadawcy w dniu 6 października 2010 r. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, wraz z pouczeniem o trybie jego uiszczenia i skutkach niezastosowania się do wezwania, zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej, w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 rok, Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), z dniem 4 października 2010 r., a więc z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu pozostawienia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 ww. ustawy). Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie z dniem 11 października 2010 r. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 cytowanej ustawy, odrzucił skargę.