I SA/Gd 917/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 4 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.S. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. [...] ze skargi E.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 stycznia 2010 r., Sygn. akt [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. E.S. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. [...] w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 stycznia 2010 r., Sygn. akt [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżąca uzasadniła zasadność wniesionej przez siebie skargi tym, że rozpoznając jej sprawę Sąd nie poddał kontroli decyzji ustalającej wymiar podatku od nieruchomości za lata 2002 – 2006 stanowiącej podstawę wszczętego przeciwko niej postępowania egzekucyjnego. W jej opinii, wydane w sprawie orzeczenie pozbawia ją prawa do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Instytucja wznowienia postępowania, o której mowa w art. 270 p.p.s.a., umożliwia wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem, a więc zarówno wyrokiem, jak i postanowieniem. Wznowienie postępowania jest dopuszczalne tylko w przypadkach przewidzianych ustawą. Kwestie oparcia skargi na ustawowych przesłankach wznowienia oraz zachowanie ustawowego terminu do wniesienia skargi, stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest zbadać na posiedzeniu niejawnym. W braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Kierując się dyspozycją art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd badał, czy niniejsza skarga spełnia ustawowe wymogi wznowienia, które określone zostały w sposób kazuistyczny w przepisach art. 271 – 274 p.p.s.a. Wymogi te dotyczyć mogą pewnych szczegółowo opisanych w przepisie art. 271 p.p.s.a. nieprawidłowości w składzie Sądu, który wydał prawomocne orzeczenie, bądź też z przyczyn leżących po stronie jednej ze stron postępowania sądowoadministracyjnego polegających m.in. na braku zdolności sądowej, procesowej, czy na niewłaściwym jej reprezentowaniu. Wpływ na wadliwość postępowania wymagającą jego wznowienia może mieć także orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego orzekające o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Ponadto, przedmiotowy środek prawny przysługuje, gdy wyrok lub postanowienie oparte zostało na dokumencie podrobionym lub przerobionym, na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, bądź gdy orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. W niniejszej sprawie sama lektura uzasadnienia skargi o wznowienie w sposób oczywisty wskazuje na to, że skarga nie jest oparta na takich przesłankach. Intencją strony wyraźnie jest chęć wzruszenia prawomocnego orzeczenia ze względu na niewłaściwe zdaniem strony rozstrzygnięcie, nie zaś na błędy proceduralne, które mogły mieć w sprawie miejsce. W związku z tym nie było podstaw do wznowienia postępowania i na podstawie art. 280 § 1 wskazanej ustawy należało wniesioną skargę odrzucić.