I SA/Gd 917/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2013 r. postanawia: przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF, którego braki uzupełniono w dniu 9 grudnia 2016 r., skarżąca J. M. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z oświadczenia wnioskodawczyni o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz z dokumentów źródłowych przedłożonych w dniu 17 stycznia 2017 r. na wezwanie referendarza sądowego (oświadczenia z dnia 17 stycznia 2017 r., kserokopii: decyzji o przyznaniu emerytury, zawiadomienia o dokonywaniu potrąceń z dnia 29 lipca 2016 r., zawiadomienia o zajęciu świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego z dnia 21 lipca 2016 r., wyciągu z rachunku bankowego za okres od 1 października 2016 r. do 17 stycznia 2017 r., faktur i paragonów za zakup leków, umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, dowodów zapłaty za wywóz nieczystości, wodę i energię elektryczną) wynika, że wnioskodawczyni otrzymuje świadczenie emerytalne, które po uwzględnieniu dokonywanych z niego potrąceń egzekucyjnych wynosi 681,51 zł. Wnioskodawczyni nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, innych praw majątkowych, wierzytelności ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, posiada zaś zaległości podatkowe w wysokości 2.031.864,67 zł (stan na 21 lipca 2016 r.), które są dochodzone w ramach prowadzonej egzekucji, jej jedyny majątek stanowi udział w 1/32 części w nieruchomości (domu). Wnioskodawczyni prowadzi sama gospodarstwo domowe, utrzymując się z emerytury oraz z pomocy finansowej otrzymywanej od córek, które partycypują w kosztach zakupu leków i żywności. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Za taką oceną przemawia nieposiadanie przez wnioskodawczynię zasobów finansowych oraz wysokość dochodu, którym dysponuje (681,51 zł), w szczególności w stosunku do wysokości kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi w kwocie 2.000 zł. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.