I SA/Gd 921/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 9 sierpnia 2023 r. nr 2201-IOV-3.4103.362.2023/11/03 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. A. J. (dalej jako "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 9 sierpnia 2023 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to doręczono Skarżącej w trybie zastępczym w dniu 28 sierpnia 2023 r. Skargę, wniesioną pismem z dnia 28 września 2023 r. (data stempla pocztowego), podpisała A. H. (dalej jako "Pełnomocnik Skarżącej"). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 października 2023 r. Pełnomocnik Skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych złożonej skargi poprzez: a) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 – dalej jako "p.p.s.a."), b) wykazanie, że Pełnomocnik Skarżącej mieści się w katalogu osób mogących być pełnomocnikiem strony z art. 35 p.p.s.a., c) w przypadku niespełnienia wymogów art. 35 p.p.s.a. – podpisanie skargi przez Skarżącą; z pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka, skierowana do Pełnomocnika Skarżącej, zawierająca powyższe wezwanie została doręczona w dniu 31 października 2023 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, zaskarżone postanowienie Dyrektora IAS zostało doręczone Skarżącej w trybie zastępczym (art. 150 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa) w dniu 28 sierpnia 2023 r. W związku z powyższym, zgodnie z zasadami obliczania terminu określonymi w art. 83 § 1 p.p.s.a., zakreślony trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 27 września 2023 r. Skarżąca składając skargę w dniu 28 września 2023 r. (data nadania w urzędzie pocztowym, k. 10 akt sądowych) nie dochowała zatem w/w terminu do jej wniesienia. Podkreślić przy tym należy, iż Skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Tym samym skargę, jako wniesioną po upływie przewidzianego prawem terminu, należało odrzucić. Kolejno, wskazać należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Według treści art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Art. 46 § 3 p.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Wykazanie umocowania do działania przed sądem administracyjnym poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, jest konieczne dla przyjęcia prawidłowej reprezentacji strony skarżącej przez pełnomocnika przed tut. Sądem i jego uprawnienia do podejmowania czynności w imieniu strony skarżącej. Wymienione elementy pisma oraz dokumenty stanowią wymogi formalne pisma (skargi) w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., czyli na wezwanie przewodniczącego w terminie 7 dni. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych, a takimi są m.in. brak podpisu, czy brak załączonego pełnomocnictwa lub jego odpisu, obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie przytoczonego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Pełnomocnik Skarżącej (którego podpis widnieje na skardze) został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego odpisu, bądź wykazanie, że mieści się w katalogu osób mogących być pełnomocnikiem strony z art. 35 p.p.s.a., a w przypadku niespełnienia tych wymogów - do podpisania skargi przez Skarżącą; przy czym został pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca w/w pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi, przesłana na prawidłowy adres Pełnomocnika Skarżącej, została doręczona w dniu 31 października 2023 r. W zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 7 listopada 2023 r., nie uzupełniono braków formalnych skargi. Sąd uznał, że Pełnomocnik Skarżącej nie wywiązał się z nałożonych na niego obowiązków i nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym terminie. Braki te uniemożliwiły Sądowi nadanie sprawie dalszego biegu. Wobec powyższego, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i prawny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.