I SA/Gd 924/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposób zastosowania prawa podatkowego postanawia odrzucić skargę Wspólnota Mieszkaniowa wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] zawierające pisemną interpretację co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego. Zarządzeniem z dnia 2 października 2007 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł z pouczeniem, że w wypadku, gdy strona nie uzupełni braku i nie uiści należnego wpisu w zakreślonym terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, nastąpi odrzucenie skargi. Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Jak natomiast stanowi art. 58 § 1 pkt 3 tejże ustawy, sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uiszczenia należnego wpisu wskazanego w zarządzeniu z dnia 2 października 2007 roku i pouczona o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Pomimo doręczenia jej odpisu ww. zarządzenia w dniu 22 listopada 2007 roku (vide zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki k. 21), zakreślony siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt. 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.