I SA/Gd 929/16

PostanowienieWSA w Gdańsku2017-06-23

Skład orzekający: Janina Guść

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, wydane w wyniku kontroli orzeczenia referendarza sądowego, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, wydane w wyniku kontroli orzeczenia referendarza sądowego, nie jest dopuszczalne. Postanowienia WSA w tym zakresie stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym zażalenie, zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 260 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący W. P. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 marca 2017 r., które utrzymało w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym i postanowił odrzucić zażalenie skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie skarżącego na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 24 marca 2017 r. sygn. akt. I SA/Gd 929/16.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 4 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić zażalenie skarżącego na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 24 marca 2017 r. sygn. akt. I SA/Gd 929/16. I SA/Gd 929/16 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 24 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 17 stycznia 2017 r. o odmowie przyznania M. R. prawa pomocy. Na to postanowienie skarżący wniósł zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ustawodawca w powołanej ustawie nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego (art. 260 p.p.s.a.). Taka kolejność zapadłych orzeczeń przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny działa bowiem jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 8 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OZ 323/16 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod internetowym adresem: "http://orzeczenia.nsa.gov.pl"). Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu wniesionego zażalenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło