I SA/Gd 929/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 4 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić skargę. W. P. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 4 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2016 r. zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie i zastrzeżono rygor odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia opłaty (zarządzenie k. 2). Przesyłka, zawierająca powyższe zarządzenie, została skarżącemu doręczona w dniu 7 września 2016 r. W terminie do uiszczenia opłaty, skarżący złożył wiosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został prawomocnie oddalony. Postanowieniem z dnia 24 marca 2017 r. Sąd utrzymał bowiem w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 17 stycznia 2017 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy, a postanowieniem z dnia 7 grudnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia skarżącego na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie z dnia 24 marca 2017 r. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2018 r. zobowiązano skarżącego do wykonania zarządzenia zobowiązującego go do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł., w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Odpis niniejszego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 8 lutego 2018 r. Skarżący w terminie do uiszczenia wpisu, złożył ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nie wskazując nowych okoliczności zaistniałych po rozpatrzeniu poprzedniego wniosku. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, strona skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego wpisu od skargi zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2016 r., a zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2018 r. zobowiązano skarżącego do wykonania zobowiązania do uiszczenia opłaty. W związku z doręczeniem niniejszego zarządzenia w dniu 8 lutego 2018 r., termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 15 lutego 2018 r. W terminie tym skarżący nie uiścił należnej opłaty. Złożony przez skarżącego ponowny wiosek o przyznanie prawa pomocy nie ma wpływu na bieg terminu do dokonania czynności polegającej na uiszczeniu wpisu. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. konsekwencją nieuiszczenia wymaganego wpisu sądowego od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia i skargi o wznowienie postępowania jest ich odrzucenie. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 lutego 2010 r. o sygn. akt II FSK 621/09, ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie zakreślonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie. Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o odmiennej treści powoduje utratę mocy pierwszego postanowienia, nie niweczy jednakże skutków niezastosowania się strony do wynikającego z tegoż postanowienia obowiązku do uiszczenia kosztów sądowych, w terminie zakreślonym nowym wezwaniem (por. postanowienie SN z 9 grudnia 2002 r. o sygn. akt III RN 144/02, Wokanda 2003, nr 11, str. 29). Odmienna ocena tego zagadnienia mogłaby doprowadzić do uniemożliwienia, z przyczyn dotyczących wyłącznie strony, kontynuowania postępowania sądowego wskutek rozpoznawania przez sąd kolejnych, obarczonych brakami formalnymi lub wniesionych po terminie wniosków o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania lub nawet niemożnością jego zakończenia. Zgodnie z zasadą zasady wyrażoną w art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności w stosunku do pisma skierowanego do sądu, od którego strona nie uiściła należnej opłaty. Jeżeli zatem sąd po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy postanowi prawomocnym orzeczeniem odmówić stronie zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów oraz ponownie wezwie do uiszczenia należnej opłaty, wystąpienie z kolejnym wnioskiem w tym przedmiocie, nie powinno zwolnić strony od skutków niezastosowania się do tego wezwania sądu (por. postanowienie NSA z 18 września 2007 r., II FZ 330/07, postanowienie NSA z 9 września 2015 r., I GZ 617/15, postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2015 r. sygn. I OSK 2525/15). Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił wniesioną skargę, od której nie został uiszczony należny wpis.