I SA/Gd 93/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. (dawniej T.) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 listopada 2023 r. nr 2201-IOV-3.4103.4-7.2023/10/09 w przedmiocie ustalenia dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia 2018 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 19 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę N. (dawniej T.; dalej "Skarżący", "Spółka") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 listopada 2023 r., w przedmiocie ustalenia dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia 2018 r. Od powyższego wyroku Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę kasacyjną. Zarządzeniem z dnia 17 maja 2024 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 1.075 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenia zostało doręczone w dniu 31 maja 2024 r. Wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony. Pismem z dnia 31 maja 2024 r. pełnomocnik Skarżącego poinformował o wypowiedzeniu pełnomocnictwo, na podstawie którego dotychczas występował przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku, w związku z brakiem kontaktu z osobami reprezentującymi Spółkę. Wypowiedzenie zostało wysłane do Skarżącej w dniu 16 maja 2024 r. e-mailem oraz listem poleconym. Ponadto pełnomocnik powziął w dniu 23 maja 2024 r. informację o przekształceniu T. w spółkę komandytową N. Z ostrożności procesowej pełnomocnik wysłał ponownie wypowiedzenie pełnomocnictwa na adres przekształconej spółki ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym. W ocenie pełnomocnika, mając na uwadze treść art. 42 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634) – zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", pełnomocnictwo wygasło z dniem 31 maja 2024 r. (biorą pod uwagę, że 30 maja 2024 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Według art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z § 3 cytowanego przepisu skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu zostało prawidłowo przesłane na wskazany adres do doręczeń pełnomocnika i odebrane w dniu 31 maja 2024 r. (vide: urzędowe poświadczenie doręczenia k. 97). W związku z powyższym, termin do dokonania wpłaty upływał w dniu 7 czerwca 2024 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie, albowiem Skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi kasacyjnej. Jak wynika z notatki urzędowej sporządzonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy WSA w Gdańsku, w dniach od 19 marca 2024 r. do 14 czerwca 2024 r. Spółka ani jej pełnomocnik nie uiścili wpłaty w wysokości 1.075 zł. Odnosząc się natomiast do pisma pełnomocnika Spółki z dnia 31 maja 2024 r., Sąd wskazuje, że treść pisma nie ma wpływu na skuteczność doręczania wezwania do uiszczenia wpisu. Zaznaczenia wymaga, że w sytuacji wypowiedzenia pełnomocnictwa przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, jeśli mocodawca nie zwolni go wcześniej z obowiązku reprezentowania, jest on zobligowany do działania za stronę jeszcze przez 2 tygodnie. Bez zgody mocodawcy profesjonalni pełnomocnicy nie mogą wypowiedzieć pełnomocnictwa ze skutkiem natychmiastowym. Okres przewidziany w art. 42 § 2 p.p.s.a. ma umożliwić stronie znalezienie nowego pełnomocnika. Jednocześnie w art. 42 § 2 p.p.s.a. nie określono, od jakiego momentu wypowiedzenie pełnomocnictwa przez pełnomocnika jest skuteczne wobec sądu lub strony przeciwnej czy też innych uczestników postępowania. Ze względu na bezpieczeństwo obrotu prawnego przez analogię należy przyjąć również w tym wypadku rozwiązanie zawarte w § 1, dotyczące wypowiedzenia pełnomocnictwa przez mocodawcę (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 42). Nie ma bowiem uzasadnienia dla odmiennej regulacji skutków wypowiedzenia pełnomocnictwa przez pełnomocnika niż regulacja określona w § 1 art. 42 p.p.s.a. W postanowieniu z dnia 9 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FSK 1885/07 Naczelny Sąd Administracyjny podzielił opinię wyrażoną w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 października 2004 r., sygn. akt III SA/Gd 453/04: "Stosownie do art. 42 § 1 p.p.s.a. wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym. Wobec tego dopóki zawiadomienie takie nie zostanie doręczone, dotychczasowy pełnomocnik jest uważany za upoważnionego do wszelkich czynności w granicach pełnomocnictwa ze skutkiem dla mocodawcy bez względu na to, czy pełnomocnictwo w stosunku wewnętrznym między pełnomocnikiem a mocodawcą już wygasło, czy nie". Powyższe stanowisko należy w pełni zaaprobować. Jak już podniesiono, informacja o wypowiedzeniu pełnomocnictwa wpłynęła do Sądu w dniu 31 maja 2024 r. i od tej daty wywiera ono skutki w stosunku do Sądu. Oznacza to, że od tego momentu Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien kierować wszelkie pisma bezpośrednio do Strony. Natomiast doradca podatkowy winien działać za Spółkę do dnia 14 czerwca 2024 r., tj. przez okres dwóch tygodni (wynikający z art. 42 § 2 p.p.s.a.), by uchronić ją od negatywnych następstw procesowych. Z treści pisma informującego Sąd o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez doradcę podatkowego nie wynika bowiem, by mocodawca zwolnił go z obowiązku działania na jego rzecz. W ocenie Sądu doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu pełnomocnikowi Skarżącej Spółki było skuteczne i prawidłowe, gdyż na dzień wystosowania wezwania tj. 17 maja 2024 r. Sąd nie posiadał wiedzy na temat wypowiedzenia pełnomocnictwa przez doradcę podatkowego. Wiedzę taką Sąd uzyskał dopiero na podstawie pisma, które wpłynęło do Sądu w dniu 31 maja 2024 r. Biorąc pod uwagę treść powołanych przepisów oraz fakt, iż Skarżący pomimo wezwania nie uiścił wpisu sądowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu skargi kasacyjnej.