I SA/Gd 935/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu I raty podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. M. P. wnioskiem z dnia 27 stycznia 2010 r. (data stempla pocztowego) zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów źródłowych i oświadczeń przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 18 marca 2010 r. (doręczone w dniu 22 marca 2010 r.) ustalono, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z matką, z dniem 31 maja 2009 r. zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej (dowód: odpis decyzji wójta gminy z dnia 29 maja 2009 r. o wykreśleniu wpisu z ewidencji działalności gospodarczej), a od dnia 7 lipca 2009 r. zarejestrowany jest w powiatowym urzędzie pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku (dowód: kopia zaświadczenia z powiatowego urzędu pracy z dnia 13 lipca 2009 r.), aktualnie pozostaje na utrzymaniu matki, której miesięczny dochód z tytułu renty wynosi 2.208,72 zł netto (dowód: polecenie przelewu świadczenia w marcu 2010 r.) oraz otrzymuje pomoc od córki, natomiast nie korzysta ze świadczeń pomocy społecznej, co potwierdza dodatkowe oświadczenie z dnia 6 kwietnia 2010 r., majątek wnioskodawcy stanowi dom o powierzchni 150 m2, garaż i obiekt na cele działalności gospodarczej w budowie (przy czym nie podał ich powierzchni), a także nieruchomość rolna o powierzchni 0.51 ha, nie posiada przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, oszczędności, w tym zgromadzonych na rachunkach bankowych i pojazdów mechanicznych (dowód: dodatkowe oświadczenia z dnia 6 kwietnia 2010 r.), posiada zadłużenie z tytułu podatku od towarów i usług za II kwartał 2009 r. w kwocie 1.530 zł (dowód: odpis decyzji naczelnika urzędu skarbowego z dnia 22 lutego 2010 r. o rozłożeniu na raty zaległości podatkowej). Dokumentując wydatki związane z miesięcznymi kosztami utrzymania wnioskodawca przedstawił fakturę VAT z dnia 7 stycznia 2010 r. za wodę i ścieki na łączną kwotę 20,71 zł, dowody uiszczenia w lutym 2010 r. opłat za telefon stacjonarny w kwocie 54,91 zł i komórkowy w kwocie 73,71 zł, a w marcu 2010 r. za wodę i ścieki w kwocie 31,23 zł oraz za energię elektryczną w kwocie 351,77 zł. Do kosztów bieżącego utrzymania zaliczył także wydatki ponoszone na zakup niezbędnych leków, które w lutym 2010 r. ukształtowały się na poziomie 88,85 zł, a w marcu 2010 r. – 122,39 zł, co potwierdzają przedstawione paragony fiskalne. Dołączył również karty informacyjne leczenia szpitalnego odbytego w dniach od 2 do 8 stycznia 2010 r. oraz 4 i 8 marca 2010 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności uznano, że wnioskodawca wykazał, że poniesienie przez niego kosztów sądowych, spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Za taką oceną przemawia brak jakichkolwiek dochodów, konieczność pozostawania na utrzymaniu członków rodziny, brak zasobów pieniężnych. Także dochody osiągane przez pozostającą z nim we wspólnym gospodarstwie domowym matkę, na której utrzymaniu pozostaje, i która ponosi koszty koniecznego utrzymania obojga (dowód: k. 10 akt sądowych) nie pozwalają na poniesienie dodatkowych obciążeń, jakim są koszty sądowe w niniejszej sprawie. Sytuacja finansowa skarżącego i jego rodziny nie budzi wątpliwości, znajduje potwierdzenie w przedłożonych dokumentach. Tym samym spełnia on ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.