I SA/Gd 938/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 2000 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję pełnomocnik skarżącego wniósł o jej wstrzymanie, argumentując, iż jest to konieczne ze względu na szczególnie ważny interes strony oraz uzasadniony interes publiczny. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż skarżący prowadzi przedsiębiorstwo, w którym zatrudnionych jest sześciu pracowników w pełnym wymiarze godzin. Przedsiębiorstwo to stanowi jedyne źródło utrzymania dochodu pracowników i przynosi oczekiwane dochody. Wykonanie zaskarżonej decyzji byłoby równoznaczne z koniecznością zakończenia działalności i zwolnienia pracowników, co spowoduje sięgnięcie przez nich, jak i przez podatnika, do środków pomocy państwa. Wykonanie decyzji spowoduje więc trudne do odwrócenia skutki (zamknięcie przedsiębiorstwa, zwolnienie pracowników), a powrót do stanu poprzedniego – o ile w ogóle możliwy – będzie mógł nastąpić dopiero po dłuższym czasie (zakończeniu postępowania). Pełnomocnik skarżącego wskazał przy tym, że posiadany przez niego majątek – dom mieszkalny – zapewnia zaspokojenie należności Skarbu Państwa w razie niepomyślnego dla strony skarżącej zakończenia postępowania. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże to na stronie skarżącej spoczywa uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie wykonania tego aktu lub czynności. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować skutki, o których mowa w przywołanym przepisie. Nie sposób bowiem uznać za należyte uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ograniczenia się jedynie do stwierdzenia, że nieuwzględnienie tego wniosku spowoduje konieczność zakończenia działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego. Sąd nie może ocenić wskazanej okoliczności, gdyż skarżący nie przedstawił jakichkolwiek danych, które pozwalałyby przyjąć, iż wyegzekwowanie spornej kwoty zobowiązania podatkowego w wysokości 29.621 zł wraz z odsetkami, wyrządzi mu znaczną szkodę, czy też spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W sytuacji gdy nie jest znany Sądowi aktualny rozmiar prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, wysokość aktualnie uzyskiwanych z tego tytułu dochodów, jak również brak jest danych dotyczących źródeł i wysokości dochodów osiąganych przez skarżącego i jego małżonkę z innych źródeł, oraz nieznany jest poziom ich zasobów finansowych, nie ma podstaw do przyjęcia, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody o znacznych rozmiarach lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, iż skarżący w żaden konkretny sposób nie wskazał rodzaju i wysokości szkody, którą miałby ponieść. Zdaniem Sądu szkoda, o której mowa w przywołanym przepisie, oznacza niemożność jej wynagrodzenia przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, jak również niemożność przywrócenia rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w tych przypadkach, w których wykonanie decyzji doprowadzi do utraty przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym – którego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego – jak również w tych przypadkach, w których istniałoby niebezpieczeństwo poniesienia straty na zdrowiu lub życiu. Mając na uwadze powyższe, jak również to, że wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadniają okoliczności i charakter sprawy, Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.