I SA/Gd 938/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. z siedzibą w K. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 czerwca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. I SA/Gd 938/12 UZASADNIENIE Pełnomocnik spółki A Sp. z o.o. z siedzibą w K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 11 czerwca 2012 r., którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z 28 października 2011 r. określającą skarżącej zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. (określona spółce przez organy łączna kwota zobowiązań wynosi 532.711 zł), wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na ważny interes strony. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że uiszczenie spornej kwoty podatku VAT ze względu na jej wysokość, która przewyższa aktualne możliwości finansowe spółki może spowodować nieodwracalne negatywne skutki w postaci konieczności ograniczenia zatrudnienia w spółce, niemożności zakupu towarów niezbędnych do kontynuowania działalności, a nawet doprowadzić do likwidacji wykonywanej działalności gospodarczej. Takie bowiem skutki wywoła ewentualne wszczęcie postępowania egzekucyjnego i zabezpieczenie na poczet spornych należności majątku skarżącej spółki. Pełnomocnik wskazał, że skarżąca regularnie uiszcza należności publicznoprawne, w tym podatki. Nadmienił, że dokumenty potwierdzające kondycję finansową spółki przedłożone zostały przy sprawie I SA/Gd 694/11 (na wezwanie Sądu) i znajdują się w jej aktach, a dane w nich zawarte pozostają aktualne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270, dalej: p.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). W pierwszej kolejności należy wskazać, iż inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Zgodnie z tezą wyrażoną przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 14 listopada 2006 r., FZ 585/06) do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Twierdzenia te powinny zaś zostać poparte stosownymi dokumentami. W ocenie Sądu skarżąca spółka wykazała dostatecznie, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Za uwzględnieniem wniosku przemawia trudna sytuacja materialna spółki, znajdująca potwierdzenie w dokumentach dołączonych do akt sprawy o sygn. I SA/Gd 694/11, które w niniejszej sprawie Sąd wziął pod uwagę z urzędu, w tym: roboczej wersji bilansu spółki sporządzonego na dzień 31 grudnia 2011 r. oraz roboczej wersji rachunku zysków i strat, z których wynika znaczny (ponad dwukrotny) spadek przychodów spółki w porównaniu z rokiem poprzednim, a także kwota ujęta wysokość zobowiązań spółki z tytułu podatków, ceł, ubezpieczeń i innych świadczeń w kwocie 1.870.277,41 zł. Zdaniem Sądu okoliczności te przemawiają za wstrzymaniem wykonania przedmiotowej decyzji. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.