I SA/Gd 946/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń /spr./, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 19 lutego 2025 r. sprawy ze skargi W. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 7 października 2024 r., nr 2201-IEE.7192.2.256.2024.2.AW w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości oddala skargę. 1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 października 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej "Dyrektor IAS"), działając na podstawie art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1, art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572, dalej "K.p.a."), art. 17 § 1, art. 18 i art. 110u § 1-2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2505 ze zm., dalej "u.p.e.a."), po rozpatrzeniu zażalenia W. W. (dalej "Skarżący") na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Starogardzie Gdańskim (dalej "Naczelnik US") z dnia 9 sierpnia 2024 r., którym uznano za nieuzasadnione zarzuty do protokołu opisu i oszacowania wartości nieruchomości, utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. 2. Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego sprawy: 2.1. Naczelnik US wezwaniem z 14 marca 2019 r. dokonał zajęcia należącej do Skarżącego nieruchomości, położonej przy ulicy [...], w O., dla której Sąd Rejonowy w Starogardzie Gdańskim V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...] (dalej "przedmiotowa nieruchomość"). Pismem z 12 października 2023 r. Naczelnik US obwieścił o III licytacji przedmiotowej nieruchomości wyznaczonej na 29 listopada 2023 r. Pismem z 6 listopada 2023 r. Skarżący wniósł o dokonanie nowego operatu szacunkowego. Naczelnik US przychylił się do wniosku. W związku z tym pismem z 15 listopada 2023 r. Naczelnik US odwołał III licytację przedmiotowej nieruchomości. Pismem z 15 listopada 2023 r. Naczelnik US zawiadomił Skarżącego o przystąpieniu do ponownego opisu i oszacowania przedmiotowej nieruchomości, który rozpoczął się 14 grudnia 2023 r. o godz. 10.00 pod adresem położenia nieruchomości, a zakończył 17 stycznia 2024 r. o godz. 11.00 w siedzibie organu egzekucyjnego. Rzeczoznawca majątkowy sporządził 30 grudnia 2023 r. operat szacunkowy, określając w nim wartość nieruchomości na kwotę 818.600 zł w tym: wartość działki zabudowanej A na kwotę 554.300 zł, w tym wartość budynku 459.900 zł i wartość prawa własności gruntu na kwotę 94.400 zł oraz wartość prawa własności gruntu działki nr B na kwotę 264.300 zł. Na jego podstawie 17 stycznia 2024 r. organ egzekucyjny sporządził protokół opisu i oszacowania nieruchomości. Protokół Skarżący odebrał wraz z operatem szacunkowym 17 stycznia 2024 r. 2.2. Pismem z 26 styczna 2024 r. Skarżący wniósł zarzuty do ww. opisu i oszacowania. Naczelnik US postanowieniem z 30 kwietnia 2024 r. uznał za nieuzasadnione zarzuty zastosowania metod wyceny nieruchomości oraz nierzetelnej i nieobiektywnej wyceny nieruchomości. Dyrektor IAS postanowieniem z 24 czerwca 2024 r. uchylił ww. postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. 2.3. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Naczelnik US postanowieniem z 9 sierpnia 2024 r. uznał za nieuzasadnione zarzuty do protokołu opisu i oszacowania wartości nieruchomości z 17 stycznia 2024 r. 2.4. W wyniku rozpatrzenia zażalenia Skarżącego, Dyrektor IAS postanowieniem z 7 października 2024 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ drugiej instancji wskazał, że we wniesionym zażaleniu Skarżący nie odniósł się w ogóle do kwestii związanych z przeprowadzeniem opisu i oszacowania zajętej nieruchomości. Argumentacja Skarżącego dotyczy spraw podatkowych tj. do kwestii stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Naczelnika US z 5 sierpnia 2016 r. Organ wskazał, że w ramach zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, można podnosić jedynie zarzuty z tym związane. Organ nie może wychodzić poza ramy tej instytucji i badać w tym postępowaniu decyzji podatkowych. Z tych samych powodów, na rozstrzygnięcie sprawy nie mają też wpływu złożone zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Dokonując wyceny nieruchomości rzeczoznawca majątkowy przyjął podejście porównawcze metodą korygowania ceny średniej przy uwzględnieniu cen wolnorynkowych podobnych nieruchomości zabudowanych i niezabudowanych przeznaczonych na cele budownictwa mieszkalnego i usługowego w lokalizacjach wiejskich Gminy L. i powiatu s.. W przedłożonym operacie szacunkowym rzeczoznawca opisał przyjętą metodykę szacowania nieruchomości metodą korygowania ceny średniej. Rzeczoznawca majątkowy w wyjaśnieniach stwierdził, że przedmiotem wyceny była nieruchomość na dzień oględzin a nie jej wartość w przypadku alternatywnego sposobu wykorzystania. Rzeczoznawca nie dostrzegł potencjalnych możliwości rozwoju nieruchomości. Określając wartość nieruchomości zabudowanej działki nr A rzeczoznawca majątkowy dokonał wyboru 13 nieruchomości, przedstawionych w tabeli. Transakcje sprzedaży zostały przeprowadzone między I 2022 a IX 2023 r. Dyrektor IAS stwierdził, że próba ta została przyjęta poprawnie. Następnie rzeczoznawca określił zestaw cech, których użył do porównania nieruchomości: standard wykończenia, położenie, stan techniczny, wielkość działki, powierzchnia budynku, atrakcyjność architektoniczna, instalacje, otoczenie. Dla czynników tych (cech) określił wagi procentowe. Liczbę cech rynkowych i ich wagi określa się na podstawie zebranej bazy obiektów porównawczych z cenami zaktualizowanymi na dzień wyceny. Wagi cech rynkowych określa się przyjmując założenie, że wartość rynkowa szacowanej nieruchomości znajduje się pomiędzy ceną minimalną Cmin, a ceną maksymalną Cmax jakie znajdują się w bazie danych obiektów porównawczych. Cena najtańszej nieruchomości w próbce wynosiła 1.295,90 zł, natomiast cena najdroższej 6.695,78 zł. Na tej podstawie rzeczoznawca określił wartość rynkową ww. nieruchomości z uwzględnieniem cech rynkowych i współczynników korygujących. Wartość nieruchomości zabudowanej działki A rzeczoznawca oszacował na kwotę 554.300 zł. Następnie rzeczoznawca dokonał określenia wartości rynkowej gruntu nieruchomości, ponownie stosując metodą korygowania ceny średniej. Określając wartość obu działek dokonał wyboru 21 nieruchomości. Transakcje sprzedaży zostały przeprowadzone w okresie dwóch lat. Określił też zestaw cech, które użył do porównania nieruchomości tj.: potencjał inwestycyjny, położenie, wielkość działki, kształt działki, hipsometria, dojazd, uzbrojenie. Dla czynników tych (cech) określił wagi procentowe. Liczbę cech rynkowych i ich wagi określa się na podstawie zebranej bazy obiektów porównawczych z cenami zaktualizowanymi na dzień wyceny. Na tej podstawie rzeczoznawca oszacował wartość prawa własności gruntu działki nr A na kwotę 94.400 zł, natomiast działki nr B na kwotę 264.300 zł.  Dyrektor IAS wskazał, że ustalenie, które z cech nieruchomości mają najistotniejsze znaczenie w konkretnym przypadku, zależy od oceny rzeczoznawcy wyposażonego w szczególne kompetencje ustawowe oraz posiadającego profesjonalną wiedzę na temat czynników oddziaływujących na wartość nieruchomości. Dobór nieruchomości podobnych pozostaje w zakresie wiedzy specjalistycznej rzeczoznawcy. Podważenie prawidłowości zastosowanych w operacie szacunkowym współczynników korygujących, czy też kompletności bazy danych transakcyjnych nieruchomości gruntowych stanowiących przedmiot obrotu, w oparciu o którą dokonano oszacowania wartości nieruchomości mogłoby nastąpić jedynie w ramach oceny dokonywanej przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych. W sytuacji, gdy z treści operatu nie wynika, że zawiera on założenia sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa, organ nie jest władny z urzędu kwestionować poczynionych w nim ustaleń. Ocena formalnej merytorycznej zawartości operatu szacunkowego prowadzi do wniosku, że operat został sporządzony zgodnie z wymogami wynikającymi z przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie wyceny nieruchomości z dnia 5 września 2023 r. w sprawie wyceny nieruchomości. W ocenie Dyrektora IAS operat szacunkowy zawiera szczegółowe przedstawienie obliczeń oraz wynik wyceny wraz z uzasadnieniem, jak też informacje niezbędne przy dokonywaniu wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, co w konsekwencji potwierdza, że został on sporządzony w sposób umożliwiający dokonanie - przy zastosowanym przez rzeczoznawcę podejściu do wyceny - analizy logiczności i poprawności wniosków w nim zawartych. Sporządzony na jego podstawie protokół opisu i oszacowania wartości nieruchomości z 17 stycznia 2024 r., również jest prawidłowy pod względem formalnym. Protokół ten zawiera elementy wskazane w art. 110r u.p.e.a. Odnosząc się do pozostałych zarzutów zażalenia, organ uznał je za bezzasadne. 3. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 247 § 1 pkt 3 i 7 O.p. poprzez nieuwzględnienie przez organ podatkowy okoliczności, iż w toku postępowania zakończonego decyzją, o której stwierdzenie nieważności Skarżący wnosi – brały udział osoby, które powinny zostać wykluczone z postępowania oraz co do których zostały wszczęte i toczą się postępowania karne o czyny zabronione, popełnione przez te osoby w toku wspomnianego postępowania. W uzupełnieniu skargi, ustanowiony dla Skarżącego profesjonalny pełnomocnik, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji, zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego: - art. 80 K.p.a. przez dowolną ocenę materiału dowodowego, w szczególności niedokonanie obiektywnej oceny analizy operatu szacunkowego pod względem spełnienia wymagań formalnych; - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. przez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego i brak wzięcia pod uwagę stanu faktycznego nieruchomości wycenianej, tj. występowania na nieruchomości stawu, co przy prawidłowej ocenie winno prowadzić do uznania, iż jest to okoliczność zwiększająca wartość działki; - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. przez niedokonanie przez organ prawidłowej kontroli operatu szacunkowego, przez uznanie, iż przyjęte do porównania transakcje spełniają przesłanki definicji nieruchomości podobnej z art. 4 pkt 16 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (dalej "u.g.n."). 4. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o oddalenie skargi oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: 5.1. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 5.2. Kontroli Sądu pod względem zgodności z prawem poddano postanowienie Dyrektora IAS w przedmiocie oddalenia zarzutów zgłoszonych do protokołu opisu i oszacowania wartości przedmiotowej nieruchomości. Stosownie do treści art. 110r § 1 u.p.e.a. w protokole opisu i oszacowania wartości nieruchomości organ egzekucyjny podaje: 1) oznaczenie nieruchomości, w tym numer ewidencyjny działki, obręb, powierzchnię, a także oznaczenie księgi wieczystej lub w przypadku jej braku - zbioru dokumentów; 2) obiekty budowlane ze wskazaniem ich przeznaczenia gospodarczego oraz przynależności nieruchomości, jak również zapasy objęte zajęciem; 3) stwierdzone prawa i obciążenia; 4) umowy ubezpieczenia; 5) osoby, w których posiadaniu znajduje się nieruchomość, jej przynależności i pożytki; 6) sposób korzystania z nieruchomości przez zobowiązanego; 7) określenie wartości nieruchomości z podaniem jego podstaw; 8) zgłoszone prawa do nieruchomości; 9) inne okoliczności istotne dla oznaczenia lub oszacowania wartości nieruchomości. W ocenie Sądu protokół będący przedmiotem kontroli, zawiera wszystkie elementy wskazane w powyższym przepisie. Zgodnie z art. 110s § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny wyznacza do oszacowania wartości zajętej nieruchomości rzeczoznawcę majątkowego, o którym mowa w przepisach o gospodarce nieruchomościami. Według art. 156 ust. 1 u.g.n. rzeczoznawca majątkowy sporządza na piśmie opinię o wartości nieruchomości w formie operatu szacunkowego. Organ egzekucyjny przeprowadza ocenę operatu szacunkowego w sposób uwzględniający zakres, w jakim jest on kompetentny go kwestionować. Jakkolwiek bowiem, organ egzekucyjny nie posiada wiadomości specjalnych, którymi dysponuje biegły, a tym samym nie może wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy, to jednak ma obowiązek ocenić operat szacunkowy jako dowód w sprawie, mając na uwadze przepisy prawa oraz to, czy został sporządzony prawidłowo pod względem formalnym (tj. zbadać np. czy został sporządzony przez osobę uprawnioną, czy zawiera wymagane przepisami prawa elementy, czy nie zawiera niejasności, pomyłek bądź innych braków, które powinny zostać sprostowane lub uzupełnione, aby dokument ten miał wartość dowodową) oraz czy treść operatu jest logiczna i kompletna, a także czy sporządzona wycena została należycie uzasadniona (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 listopada 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 1294/19, wszystkie przywołane orzeczenia dostępne w CBOSA na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że ocena operatu szacunkowego przez organ administracji nie jest możliwa w takim zakresie, w jakim miałaby dotyczyć wiadomości specjalnych (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 8 września 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 630/22). O wyborze podejścia i metody szacowania nieruchomości w obecnym stanie prawnym decyduje rzeczoznawca, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stan nieruchomości oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych.. Tylko rzeczoznawca decyduje o doborze nieruchomości, które przyjmuje do porównania. Operat szacunkowy stanowi wprawdzie sformalizowaną prawnie opinię rzeczoznawcy majątkowego wydawaną w zakresie posiadanych przez niego wiadomości specjalnych odnośnie szacowania nieruchomości, ale jest on dowodem w sprawie i podlega ocenie, tak jak każdy inny dowód, stosownie do art. 77 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. I OSK 1930/11). To rzeczoznawca majątkowy określa wartość rynkową nieruchomości i zgodnie z art. 154 ust. 1 u.g.n., ma zagwarantowaną swobodę wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości. To również w zakresie jego wiedzy specjalnej pozostaje dobór nieruchomości podobnych do porównań. Zdefiniowanie rynku, jego obszaru i analiza, to również wiedza specjalna o charakterze ekonomicznym, a nie prawnym (por. wyrok NSA z dnia 12 stycznia 2021 r., sygn. II OSK 2568/19). Oznacza to, że w sytuacji, gdy z treści operatu nie wynika, że zawiera on założenia sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa, organ nie jest władny z urzędu kwestionować poczynionych w nim ustaleń. Jeżeli więc strona uważa, że operat jest wadliwy, to powinna wystąpić do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych o ocenę jego prawidłowości, a po jej uzyskaniu przedłożyć ten dowód organowi, co umożliwiłoby podważenie wiarygodności operatu sporządzonego na zlecenie organu i ewentualne podjęcie z urzędu działań mających na celu wyjaśnienie zaistniałych rozbieżności. W sytuacji gdy organ nie powziął wątpliwości co do operatu, inicjatywa wystąpienia do organizacji rzeczoznawców należy do strony. O potrzebie zewnętrznej weryfikacji operatu, o jakiej mowa w art. 157 ust. 1 u.g.n., decyduje nie żądanie strony, lecz powstanie po stronie organu uzasadnionych wątpliwości, co do prawidłowości jego sporządzenia (por. wyrok NSA z dnia 10 sierpnia 2021 r., sygn. I OSK 494/21). Organ nie może wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy majątkowego, ponieważ nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, które posiada biegły. Dokonuje oceny operatu szacunkowego jedynie pod względem formalnym. Organ nie może m.in. kwestionować wyboru podejścia i metody szacowania nieruchomości czy też wyboru nieruchomości podobnych, gdyż kwestie te mieszczą się wyłącznie w kompetencjach biegłego. Tym samym, odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu, że przyjęte do porównania nieruchomości nie stanowią nieruchomości podobnych stosownie do art. 4 pkt 16 u.g.n., stwierdzić należy, że kwestia ta nie mogła zostać podważona przez organy w rozpatrywanej sprawie, albowiem nie mieściła się w ramach ich kompetencji merytorycznych do oceny operatu szacunkowego. Organy obu instancji dokonały oceny przedłożonego operatu szacunkowego i uznały go za spójny i logiczny, niezawierający wad, które może stwierdzić sam organ administracji po jego analizie. W ocenie Sądu, zasadnie wskazano, że operat szacunkowy jest sporządzony zgodnie z przepisami u.g.n. oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z 5 września 2023 r. w sprawie wyceny nieruchomości (Dz. U. z 2023 r. poz. 1832). Operat szacunkowy zawiera uzasadnienie przyjętych metod i zasad, zawiera niezbędne obliczenia oraz uzyskane wyniki. Ponadto zawiera on informacje niezbędne przy dokonywaniu wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, w tym wskazanie podstaw prawnych i uwarunkowań dokonanych czynności, rozwiązań merytorycznych, przedstawienia toku obliczeń oraz wyniku końcowego. W operacie uzasadniono wybór metody szacowania przedmiotowej nieruchomości, a także wyjaśniono na czym ona polega. Podkreślenia przy tym wymaga, że merytoryczna zasadność wyboru metody i techniki szacowania nieruchomości pozostaje poza zakresem analizy i oceny organów administracji (por. wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2023 r. sygn. akt III FSK 1842/21). Wbrew wywodom skargi, szczegółowo przy tym omówiono metodę korygowania ceny średniej oraz wskazano przyjęte cechy rynkowe zarówno dla nieruchomości zabudowanej, jak i dla nieruchomości gruntowej. Wbrew wywodom Skarżącego, rzeczoznawca majątkowy nie był zobowiązany przywołanymi przepisami do wyboru nieruchomości o tożsamej powierzchni, czy lokalizacji, właściwym i wystarczającym było bowiem wykazanie zasadności doboru nieruchomości podobnych (a zatem również tych o odmiennej wielkości powierzchni, czy odmiennej lokalizacji od nieruchomości wycenianej). Kwestia zaś doboru nieruchomości podobnych do porównań, analizy cech pozostaje w zakresie wiedzy specjalnej rzeczoznawcy majątkowego. Powyższe czyni bezzasadnym podniesione przez Skarżącego zarzuty nieprawidłowego doboru transakcji porównawczych. Nie zasługują również na uznanie argumenty skargi dotyczące nieprawidłowej oceny przez rzeczoznawcę majątkowego potencjału inwestycyjnego nieruchomości wycenianej jako "niskiego", w sytuacji gdy wskazał on w treści operatu, że dużym powodzeniem cieszą się działki w bezpośredniej bliskości jezior lub kompleksów leśnych, zaś na terenie przedmiotowej nieruchomości występuje staw. Podkreślenia wymaga, że znajdujący się w centralnej części wycenianej działki staw (niebędący jeziorem) – jak stwierdził rzeczoznawca majątkowy – utrudnia potencjalne możliwości rozwoju zabudowy i inwestowania w obrębie wycenianej działki. Tym samym, wbrew wywodom Skarżącego, istnienie stawu (niebędącego jeziorem) na terenie przedmiotowej działki nie wpływa korzystnie na jej atrakcyjność. W świetle powyższego, organ odwoławczy miał podstawę uznać, że operat zawiera szczegółowe przedstawienie obliczeń oraz wynik wyceny wraz z uzasadnieniem, jak też zawiera informacje niezbędne przy dokonywaniu wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, w tym wskazanie podstaw prawnych i uwarunkowań dokonanych czynności, rozwiązań merytorycznych, przedstawienia toku obliczeń oraz wyniku końcowego, co w konsekwencji potwierdza, że został on sporządzony w sposób umożliwiający dokonanie - przy zastosowanym przez rzeczoznawcę podejściu do wyceny - analizy logiczności i poprawności wniosków w nim zawartych. Operat szacunkowy uzupełniony wyjaśnieniami, został sporządzony przez rzeczoznawcę w sposób logiczny, rzetelny i prawidłowy oraz z uwzględnieniem wymogów wskazanych w przepisach prawa. Rzeczoznawca majątkowy wyjaśnił proces przeprowadzonej wyceny, zastosowanego podejścia, metody oraz techniki wyceny wraz z uzasadnieniem, ustalił przedmiot wyceny, przedstawił nieruchomości porównawcze oraz wskazał końcowy wynik obliczeń. Zatem przedstawił sposób dokonania wyceny nieruchomości, nie uchybiając dokonanej analizie i charakterystyce rynku nieruchomości w zakresie dotyczącym celu i sposobu wyceny. Organ natomiast przeprowadził ocenę operatu szacunkowego w sposób dostateczny, uwzględniający zakres, w jakim organ jest kompetentny go kwestionować. Mając na uwadze powyższe, zasadnie organ nie powziął wątpliwości co do operatu, a więc inicjatywa wystąpienia do organizacji rzeczoznawców należy do strony. 5.3. Za niezasadne Sąd uznał zarzuty skargi naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Dyrektor IAS w toku postępowania podjął wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył materiał dowodowy, dokonując jego oceny w zgodzie z zasadami logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego. Ustalenia poczynione przez Dyrektora IAS, znajdują potwierdzenie w zgromadzonych w sprawie dowodach, zaś Skarżący nie przedstawił dowodów, które podważałyby istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, uznane przez organ za udowodnione. Organ przeprowadził dowody z dokumentów, które pozwoliły na pełną kontrolę postanowienia. Obowiązek prowadzenia postępowania dowodowego ciąży na organie administracji i zgodnie z nim w toku postępowania organ administracji podejmuje wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Dyrektor IAS działał w granicach prawa, a rozpoznając sprawę, podjął wszelkie niezbędne działania w celu załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym, prawidłowo ocenił wartość dowodową poszczególnych dowodów. Stronie wyjaśniono zasadność przesłanek, którymi kierował się organ rozstrzygając sprawę, zaś postanowienie zawiera zarówno pełne uzasadnienie faktyczne, jak i prawne. W związku z tym uznać należy, że organ działał w zgodzie z zasadą pogłębiania zaufania do władzy publicznej. W świetle powyższych ustaleń za niezasługujące na uwzględnienie uznaje Sąd podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów prawa. Podnoszone przez Skarżącego nieprawidłowości w zakresie prowadzonego postępowania podatkowego, zakończonego ostateczną decyzją Dyrektora IAS z dnia 21 grudnia 2023 r., którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Naczelnika US z dnia 5 sierpnia 206 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osiągniętego dochodu w 2010 r. z odpłatnego zbycia nieruchomości, jako nieodnoszące się do przedmiotu niniejszej sprawy (zarzutów w sprawie opisu i oszacowania wartości nieruchomości) nie podlegają rozpatrzeniu przez Sąd, wychodzą bowiem poza granice sprawy. 5.4. Po dokonaniu kontroli Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji odpowiadają prawu, a ocena przeprowadzonego postępowania nie ujawniła wad, o których mowa w art. 145 p.p.s.a., dających podstawę do ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako nieuzasadnioną. Na mocy art. 119 pkt 3 p.p.s.a., sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.