I SA/Gd 948/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. C. W. wnioskiem z dnia 28 grudnia 2010 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, w tym opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 grudnia 2010 r. wraz z uzasadnieniem. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów i oświadczeń znajdujących się w aktach sprawy (odpisu zaświadczenia burmistrza z dnia 11 stycznia 2010 r., odpisu informacji ZUS z dnia 20 stycznia 2010 r. o wyrejestrowaniu płatnika składek oraz z ubezpieczeń, odpisu decyzji ZUS z dnia 18 marca 2009 r. o waloryzacji renty, kopii odcinka wypłaty świadczenia za styczeń 2010 r., kopii wyciągów z rachunku bankowego, pisma naczelnika izby celnej z dnia 1 lutego 2010 r., zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego z dnia 4 lutego 2010 r.), ustalono, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz synem, u którego małżonkowie zamieszkują, aktualnie jedynym źródłem dochodu małżonków jest wypłacana mężowi renta inwalidzka w kwocie 880,59 zł brutto (537,20 zł netto) miesięcznie, która podlega zajęciu egzekucyjnemu oraz świadczenie wypłacane przez gminny ośrodek pomocy społecznej w kwocie 153 zł miesięcznie, z dniem 1 stycznia 2010 r. wnioskodawczyni zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej, z tego względu nie może zostać zarejestrowana jako osoba bezrobotna, nie może podjąć pracy, gdyż sprawuje opiekę nad chorym mężem, majątek małżonków stanowią dom o powierzchni 108 m2, który na skutek pożaru wymaga remontu, nieruchomość rolna o powierzchni 1,50 ha oraz nieruchomość o powierzchni 2,09 ha zabudowana halą produkcyjną, małżonkowie nie posiadają pojazdów mechanicznych oraz nie otrzymują dopłat do gruntów rolnych, względem majątku wnioskodawczyni prowadzona jest egzekucja, w toku której na poczet należności podatkowych oraz z tytułu ubezpieczeń społecznych zajęte zostały jej rachunki bankowe, zaś na nieruchomościach ustanowiono hipoteki przymusowe na rzecz Skarbu Państwa oraz banku. Zaległości skarżącej z tytułu należności publicznoprawnych (nie tylko podatkowych) wynoszą łącznie 2.535.385,05 zł wraz z odsetkami, kosztami egzekucyjnymi i kosztami upomnienia, natomiast z tytułu zaciągniętego kredytu bankowego – 38.919,96 euro wraz z odsetkami. Małżonków wspomaga finansowo ich syn, ponosząc wydatki związane z ich bieżącymi potrzebami oraz utrzymaniem domu, tj. ogrzewaniem, energią elektryczną itp., osiąga on dochody z tytułu działalności gospodarczej w wysokości około 2.000 miesięcznie, zaś jego majątek stanowi nieruchomość rolna o powierzchni 28,28 ha zabudowana domem i budynkiem gospodarczym oraz nieruchomość o powierzchni 3,94 ha. Wskazać przy tym należy, że prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 815/09 przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w niniejszej sprawie zwalniając ją od wpisu od skargi. Przedstawiony w przedmiotowym wniosku stan dochodów i majątku skarżącej i jej rodziny nie uległ zmianie. Powyższe okoliczności pozwalają uznać, iż skarżąca wykazała, że nie ma ona realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych. Za taką oceną przemawia okoliczność, że małżonkowie aktualnie uzyskują niewielkie dochody, których wysokość nie pozwala na zaspokojenie nawet podstawowych potrzeb, nie posiadają oszczędności, korzystają z pomocy syna, na którego utrzymaniu w zasadzie pozostają, wnioskodawczyni nie może swobodnie dysponować posiadanym majątkiem z uwagi na prowadzoną egzekucję. Nie bez znaczenia jest kwota zobowiązań wnioskodawczyni wobec Skarbu Państwa i jej zadłużenia wobec banku. Z tych względów uznano, iż wnioskodawczyni udowodniła, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.