I SA/Gd 95/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 18 lutego 2016 r., złożonym na formularzu PPF, skarżący K. K. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w niniejszej sprawie w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi określonego w kwocie 14.340 zł. Z oświadczenia skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także z dokumentów dołączonych do wniosku oraz nadesłanych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 26 lutego 2016 r. wynika, że skarżący nie zamieszkuje wspólnie z żoną (z którą pozostaje w separacji) oraz z córką, od momentu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, tj. od 2 grudnia 2015 r. nie uzyskuje żadnych dochodów, nie korzysta ze świadczeń pomocy społecznej – pozostaje na utrzymaniu matki, nie posiada żadnego majątku, w tym środków na rachunkach bankowych prowadzonych przez [...] oraz [...], których salda końcowe są ujemne, nadto konto w [...] podlega zajęciu do kwoty 2.425.904,69 zł, skarżący posiada zobowiązania z tytułu kredytu w rachunku bieżącym na finansowanie działalności gospodarczej oraz kredytu odnawialnego, które wynoszą łącznie 1.253.434,28 zł (wraz z opłatami, prowizjami i odsetkami), a których nie spłaca, w związku z czym kredyty zostały przekazane przez banki do windykacji oraz zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2012 r. do czerwca 2013 r. Natomiast matka skarżącego osiąga dochody wyłącznie z emerytury, które wynoszą 2.340,26 zł netto miesięcznie, jej jedyny majątek to spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni 66,89 m2, nie posiada ona środków na rachunku bankowym, średnio miesięcznie wydatkuje kwotę około 782 zł na opłaty za czynsz oraz za energię elektryczną. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek prawa pomocy. W ocenie orzekającego skarżący nie ma możliwości poniesienia kosztów sądowych ani w całości ani w części. Skarżący nie osiąga dochodów, nie posiada środków pieniężnych na rachunkach bankowych, pozostaje na utrzymaniu matki, której dochody bez wątpienia pozwalają jedynie na zaspokojenie bieżących podstawowych kosztów utrzymania jej i skarżącego. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.