I SA/Gd 950/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 24 lipca 2020r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu wpis sądowy uiszczony od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych). Skarżący A.L. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 24 lipca 2020 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 rok. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej odrzucenie wskazując, że kwestionowane postanowienie nie jest zaskarżalne zażaleniem, nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty, zatem nie jest objęte możliwością złożenia skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać należy, że obowiązkiem sądu, do którego wpłynęła skarga, jest w pierwszej kolejności zbadanie jej dopuszczalności. Badanie to polega w szczególności na ustaleniu, czy sprawa przedstawiona pod rozstrzygnięcie sądu mieści się w zakresie jego właściwości. Katalog spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne zawiera art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej "p.p.s.a."). Wśród aktów poddanych kontroli sądów administracyjnych wymienione zostały między innymi postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Zauważyć należy, że postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego są zaskarżalne zażaleniem tylko, gdy ustawa wprost przewiduje taką możliwość. W postępowaniu podatkowym stanowi o tym wprost art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm.; dalej: "O.p."). W przedmiotowej sprawie, kwestionowane postanowienie zostało wydane w ramach postępowania wszczętego wnioskiem o wznowienie postępowania. Do wydanego postanowienia znajduje zatem zastosowanie art. 246 § 2 O.p., zgodnie z którym na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronie zażalenie, chyba że postanowienie zostało wydane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej, naczelnika urzędu celno-skarbowego lub samorządowe kolegium odwoławcze. Zaskarżone postanowienie wydane zostało przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, działającego jako organ pierwszej instancji, a zatem nie przysługuje na nie zażalenie. Nadto, zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Jest to jedno z postanowień rozstrzygających kwestie wynikłe w toku postępowania, o których mowa w art. 237 O.p. Strona może zatem kwestionować jego zasadność dopiero w odwołaniu od decyzji. Reasumując, skoro będące przedmiotem skargi postanowienie nie jest zaskarżalne zażaleniem, nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty, to nie może być poddane kontroli sądu administracyjnego. Skarga na to postanowienie jest niedopuszczalna. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).