I SA/Gd 951/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 8 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2005 r. do marca 2008 r. postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. L. S. wnioskiem z dnia 27 września 2012 r. (data stempla pocztowego) zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi określonego w kwocie 41.949 zł, oraz o ustanowienie adwokata. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270, dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. W złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, z żoną ma rozdzielność majątkową, małżonkowie zamieszkują osobno, tj. żona w [...] u syna, zaś skarżący w [...] u córki, uzyskuje dochód z emerytury w kwocie 1.533 zł netto miesięcznie (po uwzględnieniu dokonywanych w ramach egzekucji potrąceń), jego majątek stanowią trzy nieruchomości: rolna o powierzchni 18.93 ha oraz inne o powierzchni 6.2 ha i 0.39 ha, na których ustanowione zostały hipoteki przymusowe. Wskazał, że koszty związane ze swoim miesięcznym utrzymaniem, do których zaliczył: opłatę za energię elektryczną oraz wodę i kanalizację, w których partycypuje (300 zł i 100 zł), zakup leków (653 zł), spłatę raty kredytu zaciągniętego w [...] (170 zł), kształtują się na poziomie 1.223 zł. Skarżący podkreślił, że ze względu na wiek (71 lat) oraz stan zdrowia nie może podjąć pracy. Do wniosku dołączył: odpis wyroku z dnia 15 lipca 1993 r. o zniesieniu ustawowej wspólności majątkowej, odpis decyzji ZUS z dnia 3 marca 2011 r. o waloryzacji emerytury, odpisy pism ZUS z dnia 19 lutego 2009 r., 27 kwietnia, 23 lipca i 30 listopada 2010 r. oraz 16 marca 2011 r. dotyczących dokonywanych potrąceń egzekucyjnych, kopię potwierdzenia wypłaty świadczenia za lipiec 2012 r., kopie faktur z dnia 21, 24 i 25 sierpnia 2012 r. za zakup leków na łączną kwotę 590,22 zł, sporządzony przez siebie wykaz przyjmowanych miesięcznie leków wraz z ich dawkowaniem i ceną, kopię obszernej dokumentacji medycznej z lat 1996-2012, kopie faktur za media wystawionych na rzecz córki skarżącego, kopie umów zawartych przez skarżącego z [...] w 2009 r. i w latach 2011-2012 na łączną kwotę 4.054,22 zł. Mając na uwadze powyższe uznano, że skarżący wykazał zasadność złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. W ustalonym stanie faktycznym przyjąć należało, że nie ma on realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przedstawionych okoliczności wynika, że sytuacja finansowa skarżącego jest bardzo trudna. Jedynym źródłem jego utrzymania jest emerytura, która podlega zajęciu. Skarżący nie ma możliwości podjęcia zatrudnienia; od wielu lat wymaga specjalistycznej opieki medycznej, wydatki ponoszone przez niego na zakup koniecznych leków stanowią prawie połowę jego dochodów. Z dołączonych dokumentów wynika, że skarżący by móc zaspokoić swoje bieżące potrzeby korzysta z pożyczek udzielanych przez instytucje finansowe inne niż banki. Dokonując oceny możliwości płatniczych skarżącego wzięto także pod uwagę okoliczność prowadzonej względem jego majątku egzekucji, wysokość zobowiązań z tytułu podatku VAT określonych zaskarżoną decyzją w łącznej kwocie 4.194.878 zł, jak również związaną z tym wysokość wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie, który określony został w kwocie 41.949 zł. Z tych względów uznano, że skarżący spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.