I SA/Gd 953/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 22 października 2014 r. oddalił skargę "A" Sp. z o.o. [...]. Wnioskiem złożonym na formularzu PPPr, skarżąca spółka zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi kasacyjnej wynoszącego 710 zł (zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Referendarz sądowy uznał, że skarżąca spółka wykazała zasadność złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Ze złożonego oświadczenia o majątku i dochodach spółki oraz przedłożonych dokumentów (odpisu: sprawozdania finansowego za 2013 r.; rachunku zysków i strat sporządzonego na dzień 30 listopada 2014 r.; deklaracji VAT-7K za trzeci kwartał 2014 r.; ewidencji środków trwałych; zawiadomienia z dnia 9 stycznia 2015 r. o stanie środków na rachunku bankowym wraz z wyciągami za okres od 1 września do 31 grudnia 2014 r.; zestawienia sald i obrotów na koncie "Kasa krajowych środków pieniężnych" za okres od 1 stycznia do 30 listopada 2014 r.; decyzji naczelnika urzędu celnego z dnia 24 listopada 2014 r. w przedmiocie zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego oraz należnych odsetek za zwłokę na poczet podatku akcyzowego do kwoty 600.374 zł; dodatkowych oświadczeń), wynika, że kapitał podstawowy spółki na dzień 31 grudnia 2013 r. wynosił 50.000 zł, skarżąca posiadała rzeczowe aktywa trwałe o wartości 276.550,31 zł, za rok 2013 wykazała stratę bilansową netto w wysokości 67.739,55 zł, natomiast na dzień 30 listopada 2014 r. osiągnęła zysk netto w kwocie 13.278,16 zł, w III kwartale 2014 r. zadeklarowała dostawę towarów i usług o wartości 925.733 zł, spółka nie posiada środków pieniężnych w kasie, natomiast na rachunku bankowym zgromadziła środki w kwocie 157,10 zł, poza zobowiązaniami w podatku akcyzowym, których wykonanie zostało zabezpieczone na majątku spółki, w tym na rachunku bankowym, posiada ona także zaległości w opłatach należnych gminie za lata 2011-2014 w kwocie 119.750,88 zł oraz w VAT za 2006 r. i za lata 2009-2011 w kwocie 3.633.845,27 zł. W tak ustalonym stanie faktycznym referendarz sądowy stwierdził, że skarżąca spółka nie dysponuje środkami, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Spółka nie posiada środków pieniężnych w wysokości umożliwiającej jej poniesienie należnego wpisu od skargi kasacyjnej, zaś składniki jej majątku podlegają zajęciu zabezpieczającemu. Pod uwagę wzięto także stan należności spółki wobec Skarbu Państwa, jednostki samorządu terytorialnego oraz kontrahenta, które przekraczają kwotę 4 mln zł. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.