I SA/Gd 954/11

Dnia 24 października 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" sp.j. E.W. z siedzibą w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lipca 2011 r., Sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy umorzenia w części zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2010 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia "A" sp.j. E.W. z siedzibą w P. (dalej w skrócie zwane Spółką) w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy umorzenia w części zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2010 r. zawarło wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu Spółka wskazał, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego może doprowadzić do uniemożliwienia Spółce regulowania bieżnych należności, a w konsekwencji do niewypłacalności oraz do upadłości. Sytuacja taka rodzi zatem niemożliwe do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Wniosek skarżącej Spółki odnosi się do odmowy umorzenia należności z tytułu nieuregulowanego podatku od nieruchomości, a więc aktu ze swej istoty nie nadającego się do wykonania. Akty administracyjne odmowne, a takim jest zaskarżona decyzja, w żadnej mierze nie określają powinnego, nakazanego lub zakazanego zachowania, a tym samym nie mogą stanowić podstawy do podejmowania przez organy podatkowe czynności zmierzających do doprowadzenia do stanu zgodnego z rozstrzygnięciem. W związku z tym, wniosek złożony przez skarżącą uznać należy za bezzasadny. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a contario, orzekł jak w sentencji postanowienia.