I SA/Gd 955/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 17 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 grudnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 955/18 w ten sposób, że w miejsce "uchyla zaskarżoną decyzję" wpisać "uchyla zaskarżone postanowienie". Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 955/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uwzględnił skargę K. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 17 sierpnia 2018 r. w przedmiocie zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W sentencji powyższego wyroku Sąd błędnie określił zaskarżone orzeczenie jako decyzja, zamiast postanowienie. Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (tak: postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04, postanowienie NSA z 23 października 2013 r. sygn. akt II OSK 990/12). W przedmiotowym wyroku\ wskutek oczywistej omyłki pisarskiej wystąpił błąd podlegający sprostowaniu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.