I SA/Gd 957/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 15 marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok postanawia: odrzucić skargę. W. K. - dalej jako "Skarżący" reprezentowany przez J. K. - dalej jako "pełnomocnik" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wskazaną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 15 marca 2019 r. Zarządzeniem z dnia 17 maja 2019 r. Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu zobowiązał pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: podanie lub potwierdzenie wartości przedmiotu zaskarżenia, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), oraz poprzez wykazanie, że pełnomocnik strony skarżącej spełnia wymogi art. 35 § 1 p.p.s.a., z pouczeniem, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. W zakreślonym terminie pełnomocnik Skarżącego podał wartość przedmiotu zaskarżenia, wyjaśnił, że jest bratem Skarżącego, zatem spełnia wymogi zgodnie z art. 35 p.p.s.a. oraz nadesłał pełnomocnictwo do działania w imieniu Skarżącego przed sądami powszechnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wobec tego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. Ustawodawca w ramach objętych tymi przepisami regulacji ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymogi podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia pełnomocnictwa. Mając na względzie zakres omawianej regulacji obowiązek określony w art. 46 § 3 p.p.s.a. odnosić należy do konieczności przedłożenia pełnomocnictwa do zastępowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2005r., sygn. akt II OZ 519/05, OSP 2006/5/63). W konsekwencji w takiej sytuacji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. Wskazać należy, że w niniejszym przypadku skarga wniesiona do Sądu dotknięta była brakiem formalnym w postaci braku pełnomocnictwa. Wezwaniem z dnia 20 maja 2019 r. zobowiązano pełnomocnika Skarżącego do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Tymczasem pełnomocnik Skarżącego złożył odpis pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania strony skarżącej przed sądami powszechnymi. W związku z powyższym należy uznać, że złożone pełnomocnictwo jest nieprawidłowe. Tym samym, w ocenie Sądu nie został usunięty brak formalny skargi w postaci braku pełnomocnictwa do reprezentowana Skarżącego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, za które niewątpliwie należy uznać złożenie niewłaściwego pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 58 § 3 Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze, że w wyznaczonym terminie Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w sposób należyty, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 orzekł, jak w postanowieniu.