I SA/Gd 96/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok postanawia: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. M.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 listopada 2013 r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok, uiszczając wpis sądowy w kwocie 100 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 lutego 2014 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 29 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Wezwanie to, jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 lutego 2014r. Zawierało ono prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie uzupełnienia wpisu sądowego i zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. Skarżący uiścił brakujący wpis sądowy w dniu 25 lutego 2014 r., podczas gdy termin do dokonania tej czynności upłynął dzień wcześniej, tj. 24 lutego 2014 r. Pismem z dnia 13 marca 2014 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego. Uzasadniając wniosek podniósł, że przeoczył termin do wpłaty wpisu sądowego przez nieuwagę i brak profesjonalnego przygotowania. Wynika to z faktu, że skarżący nigdy nie korzystał z pomocy profesjonalnych pełnomocników i uiścił opłatę w wysokości 100 zł, wyczytał bowiem w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że wpis wynosi 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej niż 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej "p.p.s.a.", jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi termin przywrócić (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 i art. 87 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu i uprawdopodobniające zasadność wniosku. Brak winy strony w uchybieniu terminu podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony okoliczności niemożliwych do przezwyciężenia, z powodu których doszło do uchybienia terminowi. W doktrynie i orzecznictwie panuje zgodność, że "uprawdopodobnienie braku winy" polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności. Obiektywnym miernikiem należytej staranności jest taka staranność, jakiej można oczekiwać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Pojęcie braku winy postrzegane jest jako obejmujące istnienie przeszkody nie do pokonania czyli siły wyższej (por.: A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II , str. 368 - 370). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wnioskując o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego skarżący powołał się na swoją nieuwagę i brak profesjonalnego przygotowania. Nie są to jednak okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Skarżącemu doręczono wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego w tej sprawie, w którym określono kwotę należnego wpisu, termin i sposób jego uiszczenia (na wskazany rachunek bankowy lub w kasie sądu) oraz skutki niewykonania wezwania w terminie. Uzupełnienie wpisu sądowego zgodnie z wezwaniem nie jest czynnością, która wymagałaby profesjonalnego przygotowania. Nieuwaga czy przeoczenie nie uzasadniają przywrócenia terminu, bowiem instytucja ta ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uznania, iż strona skarżąca bez swej winy uchybiła terminowi do uzupełnienia wpisu sądowego, Sąd na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.