I SA/Gd 963/12

Dnia 10 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 czerwca 2012 roku, [...] w przedmiocie określenia wysokości dotacji niewykorzystanej zgodnie z przeznaczeniem w 2010 r. oraz nakazanie zwrotu kwoty dotacji p o s t a n a w i a: odmówić sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 listopada 2012 roku, wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 963/12 Wyrokiem z dnia 13 listopada 2012 r. wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 963/12 uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie określenia wysokości dotacji niewykorzystanej zgodnie z przeznaczeniem w 2010 r. oraz nakazanie zwrotu kwoty dotacji. Sad orzekł ponadto, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu oraz zasądził na rzecz strony skarżącej koszty postępowania. W piśmie z dnia 14 listopada 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o sprostowanie powyższego wyroku w zakresie niedokładności zwartej w punkcie pierwszym orzeczenia poprzez wskazanie, że zaskarżona decyzja została uchylona w części obejmującej pkt 2 sentencji decyzji, w zakresie orzeczenia o obowiązku zwrotu kwoty [...]. Uzasadniając złożony wniosek strona wskazała, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została zaskarżona przez stronę jedynie w części. Tymczasem sąd w wyroku nie wskazał w jakim zakresie zaskarżona decyzja została uchylona. Powyższa nie dokładność zawarta w wyroku może narażać stronę na wątpliwości interpretacyjne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia (postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2010 r., I OZ 490/10, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że sprostowanie wyroku wydanego w przedmiotowej sprawie, zgodnie z wnioskiem strony, stanowiłoby naruszenie art. 156 § 1 p.p.s.a. Sprostowanie wyroku z dnia 13 listopada 2012 r. w sposób jakiego domaga się strona skarżąca prowadziłoby w istocie do zmiany rozstrzygnięcia i jawnej sprzeczności pomiędzy jego treścią a uzasadnieniem. Z uwagi bowiem na dostrzeżoną wadliwość postępowania prowadzonego przez organ odwoławczy, a polegającą na nie zbadaniu wydanej w sprawie decyzji mogącej mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, zachodziła konieczność uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w całości. Zawarte zatem w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 listopada 2012 r. orzeczenie o uchyleniu zaskarżonej decyzji nie stanowi błędu, omyłki czy niedokładności, a tylko wystąpienie takich wad uzasadniałoby jego sprostowanie zgodnie z treścią art. 156 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. a contrario orzekł jak w sentencji postanowienia.