I SA/Gd 968/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego S. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi C. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2012 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku doradcy podatkowemu S. S. wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w kwocie 1.476 zł /słownie: tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych/ za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 15 września 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu doradcę podatkowego S. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 18 listopada 2014 r. oddalił skargę oraz przyznał pełnomocnikowi kwotę brutto 2.952 zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną od powołanego wyroku sądu, w której wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych, jednocześnie oświadczając, że pomoc ta została udzielona skarżącemu bez odpłatności – jej koszt nie został opłacony w całości. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 września 2016 r., sygn. akt I FSK 291/15 oddalił skargę kasacyjną. W piśmie z dnia 28 listopada 2016 r. pełnomocnik ponowił swój wniosek o przyznanie mu wynagrodzenia, wskazując że nie brał udziału w rozprawie przed sądem drugiej instancji. Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), wyznaczony pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153, dalej: rozporządzenie). Stosownie do treści § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, wyznaczonemu doradcy podatkowemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, wynagrodzenie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, nie mniej niż 120 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 2 ust. 3 rozporządzenia. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Wartość przedmiotu sprawy strony podały w wysokości 11.116 zł. W konsekwencji do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy zastosowanie będzie miała kwota określona w § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e) rozporządzenia, która wynosi 2.400 zł. Wobec powyższego należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za dokonaną czynność należało przyznać w wysokości 1.476 zł (w tym kwotę 276 zł tytułem podatku od towarów i usług). Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.