I SA/Gd 968/25

PostanowienieWSA w Gdańsku2026-06-19

Skład orzekający: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalonego na rozprawie, złożony po upływie ustawowego terminu, może zostać uwzględniony, jeśli strona powołuje się na błędne przekonanie o sposobie informowania o zakończeniu sprawy i brak obecności na rozprawie?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalonego na rozprawie nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli strona nie uprawdopodobni braku winy w uchybieniu terminu. Błędne przekonanie strony o sposobie informowania o zakończeniu sprawy i brak obecności na rozprawie, mimo zapoznania się z pouczeniem, nie stanowią okoliczności niezależnych od strony, które uniemożliwiłyby złożenie wniosku w terminie, a tym samym nie świadczą o braku winy.
Stan faktyczny
Strona A.S. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 kwietnia 2026 r., który oddalił jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Skarżący nie był obecny na rozprawie i twierdził, że błędnie zrozumiał pouczenie o sposobie informowania o zakończeniu sprawy. Termin do złożenia wniosku o uzasadnienie upłynął 29 kwietnia 2026 r., a wniosek o przywrócenie terminu został złożony 8 czerwca 2026 r. Skarżący dowiedział się o oddaleniu skargi 4 czerwca 2026 r. z CBOSA.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 kwietnia 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 968/25 oddalającego skargę A.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 października 2025 r. nr 2201-IEW.4120.15.2025/MB, 2201-IEW.4121.16.2025/MB, 2201-IEW.4123.47.2025/MB w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 968/25, po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, oddalił skargę A.S. (dalej "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 października 2025 r. w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Wyrok jest prawomocny od dnia 23 maja 2026 r. Pismem z dnia 8 czerwca 2026 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Skarżący wskazał, że nie był obecny na rozprawie, a pomimo zapoznania się z treścią pouczenia zawartego w zawiadomieniu o terminie rozprawy, pozostawał w przekonaniu, że o sposobie zakończenia sprawy zostanie poinformowany przez Sąd w drodze odrębnej korespondencji. W dniu 4 czerwca 2026 r. za pośrednictwem informacji dostępnych w CBOSA po raz pierwszy uzyskał informację o oddaleniu jego skargi wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2026 r. Uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku było skutkiem błędnego zrozumienia sytuacji procesowej. Do wniosku załączono zrzut ekranu historii przeglądarki internetowej z 4 czerwca 2026 r., wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz potwierdzenie uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej "p.p.s.a."), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, • dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. W pierwszej kolejności, aby możliwym było merytoryczne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, należy ustalić, czy doszło do uchybienia temu terminowi, a zatem konieczne jest wskazanie, kiedy upłynął termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zgodnie z treścią art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W niniejszej sprawie wyrok zapadł na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2026 r., a zatem termin do złożenia wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia upływał z dniem 29 kwietnia 2026 r. Złożenie przez Skarżącego przedmiotowego wniosku w dniu 8 czerwca 2026 r. (w załączeniu do wniosku o przywrócenie terminu) było uczynione z uchybieniem powyższego terminu do jego złożenia. Oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu, w świetle powyżej określonych przesłanek normatywnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Nie ma wątpliwości, że Skarżący dokonał czynności, do dokonania której terminowi uchybiono, albowiem złożył wniosek o sporządzenia uzasadnienia ww. wyroku. Jednakże, mimo dochowania siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (liczonego od dnia powzięcia informacji o wydaniu wyroku w dniu 4 czerwca 2026 r.), nie można uznać, aby doszło do ziszczenia się przesłanki uprawdopodobnienia braku winy Skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący, wnioskując o przywrócenie uchybionego terminu, powołał się na okoliczność, że nie był obecny na rozprawie, a pomimo zapoznania się z treścią pouczenia zawartego w zawiadomieniu o terminie rozprawy, pozostawał w przekonaniu, że o sposobie zakończenia sprawy zostanie poinformowany przez Sąd w drodze odrębnej korespondencji. Z uwagi na brak korespondencji sądowej samodzielnie, dopiero w dniu 4 czerwca 2026 r., ustalił datę wydania wyroku i swoją sytuację procesową. W ocenie Sądu, podniesione okoliczności nie świadczą o braku winy strony skarżącej w uchybieniu terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Strona wnosząca o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania tej czynności zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 798/14, publ. CBOSA). Jednocześnie podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 223/14, publ. CBOSA). Od strony postępowania należy bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw, która wymaga, by w warunkach, z jakiegokolwiek powodu, niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. W judykaturze przyjmuje się, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt I OZ 414/14, publ. CBOSA). Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15, publ. CBOSA). Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że we wniosku o przywrócenie terminu, Skarżący powołał się na okoliczność pozostawania w błędnym przeświadczeniu co do jego sytuacji procesowej, pomimo zapoznania się z pouczeniem Sądu zawierającym wszystkie niezbędne informacje. Okoliczność ta pozostaje bez wpływu na ocenę możliwości Skarżącego zachowania terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Brak zastosowania się do informacji zawartych w pouczeniu Sądu nie świadczy o braku winy Skarżącego w uchybieniu temu terminowi. Termin na złożenie przedmiotowego wniosku biegł bowiem od dnia 23 kwietnia 2026 r. do dnia 29 kwietnia 2026 r. włącznie, w związku z czym tylko przeszkody zaistniałe w tym okresie podlegają ocenie Sądu. Skarżący zaś nie powołał się na zaistnienie żadnej przeszkody w zachowaniu terminu, której nie można było uniknąć ani przeciwdziałać. Przywołane przez Skarżącego okoliczności, w tym brak wystarczającej wiedzy w zakresie przepisów prawa, czy mylne przekonanie co do obowiązków Sądu, świadczą wyłącznie o niedbalstwie w prowadzeniu własnych spraw. Skarżący nie wskazał, ani nie uprawdopodobnił żadnej konkretnej sytuacji, która była od niego niezależna i niemożliwa do przezwyciężenia, a która wystąpiła w okresie biegu terminu do złożenia wniosku. Nie wskazano zatem ani nie uprawdopodobniono żadnych okoliczności, które stanowiłyby przeszkodę uniemożliwiającą złożenie przez Skarżącego wniosku w ustawowym terminie, pomimo dołożenia szczególnej staranności w prowadzeniu swoich spraw. Skoro Skarżący w złożonym wniosku nie wykazał, ani nie uprawdopodobnił okoliczności, które uniemożliwiły mu dochowanie terminu, Sąd uznaje, że Skarżący nie dołożył należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, a zatem uchybienie terminu do złożenia wniosku wynikało wyłącznie z okoliczności zależnych od Skarżącego. W kontekście powyższych rozważań nie sposób uznać, że strona skarżąca dochowała należytej staranności. Podniesione we wniosku okoliczności nie mogą świadczyć o braku winy Skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia wniosku, bowiem nie uprawdopodobnił, że uniemożliwiły mu one, pomimo podjętych należytych starań, zachowanie tegoż terminu. Oceniając zatem wniosek pod kątem zachowania przesłanki przywrócenia terminu, o której mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., Sąd uznał, że nie uprawdopodobniono okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło