I SA/Gd 97/15

PostanowienieWSA w Gdańsku2015-04-24

Skład orzekający: Monika Hennig

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie prawnej można przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jeśli wykaże, że nie posiada dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania?
Ratio decidendi
Osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jeśli wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W analizowanej sprawie spółka wykazała taką sytuację, przedstawiając dokumenty potwierdzające brak przychodów, stratę netto, brak środków trwałych oraz niewielką ilość gotówki, a także wysokie zobowiązania z tytułu wpisów sądowych w innych sprawach.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej podatku akcyzowego. Spółka przedłożyła szereg dokumentów finansowych i podatkowych, które miały wykazać jej trudną sytuację majątkową i brak środków na pokrycie kosztów sądowych. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oleju napędowego postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 3 lutego 2015 r. złożonym na formularzu PPPr, skarżąca spółka zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym od wpisu skargi określonego w kwocie 934 zł. Do wniosku spółka dołączyła odpis postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 418/13, którym przyznano skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie jej z kosztów sądowych ponad kwotę 500 zł. Odpowiadając na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 12 lutego 2015 r. skarżąca przedłożyła: (-) odpis sprawozdania finansowego za 2014 r., (-) odpis zeznania podatkowego CIT-8 za rok 2014, (-) odpis deklaracji CIT-2 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za okres od 1 stycznia do 28 lutego 2015 r., (-) odpis deklaracji VAT-7 za miesiące od listopada 2014 r. do stycznia 2015 r., (-) ewidencję środków trwałych i wyposażenia, (-) raport kasowy za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2014 r., (-) wypowiedzenie umowy rachunku bankowego EUR przez bank z dnia 13 marca 2014 r., (-) wyciągi z dwóch kont – PLN i EUR za okres od 1 czerwca 2013 r. do 23 lutego 2015 r. i od 1 czerwca 2014 r. do 23 lutego 2015 r., (-) zestawienie zapisów na kontach rozrachunkowych z kontrahentami oraz złożyła dodatkowe wyjaśnienia. Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Referendarz sądowy uznał, że skarżąca spółka wykazała zasadność złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Ze złożonego przez spółkę oświadczenia o jej majątku i dochodach oraz nadesłanych dokumentów wynika, że kapitał podstawowy spółki wynosi 5.000 zł, ostatni rok obrotowy zakończyła stratą netto w wysokości 412,30 zł, spółka nie posiada środków trwałych, na koniec 2014 r. posiadała aktywa o łącznej wartości 122.013,88 zł, w tym towar o wartości 87.489,29 zabezpieczony na poczet zobowiązań w podatku akcyzowym oraz m.in. należności z tytułu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 32.606,41 zł, zarówno w roku 2014 jak i do końca lutego br. spółka nie osiągnęła żadnych przychodów, spółka nie posiada rachunków bankowych, na dzień 31 grudnia 2014 r. spółka dysponowała gotówką w kasie w kwocie 220,56 zł. W tym stanie sprawy należało uznać, że obecnie spółka nie ma środków na poniesienie pełnych kosztów sądowych w niniejszej, w tym wpisu sądowego od skargi. Przedstawione dokumenty potwierdzają podnoszoną przez spółkę okoliczność, że od 1 stycznia 2014 r. nie prowadzi ona działalności zarobkowej, w związku z czym nie osiąga dochodów, nie uzyskuje także żadnych przychodów finansowych, nie posiada też majątku ani środków pieniężnych. Kondycja finansowo-ekonomiczna spółki jest zła. Referendarz sądowy wziął także pod uwagę okoliczność, że we wszystkich (dwudziestu pięciu) sprawach zawisłych przed tut. Sądem spółka została zobowiązania do uiszczenia wpisów od wniesionych skarg w łącznej kwocie 40.074 zł. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło