I SA/Gd 977/07
PostanowienieWSA w Gdańsku2008-09-23
Skład orzekający: Danuta Oleś
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, uzasadniając tym samym przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżąca wykazała wystarczająco swoją trudną sytuację materialną, uwzględniając niskie dochody z renty i zasiłku pielęgnacyjnego, brak oszczędności, posiadanie jedynie mieszkania o niewielkiej wartości oraz wysokie koszty leczenia. Na tej podstawie przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek zawierał braki formalne, które zostały wezwane do uzupełnienia. Po wniesieniu sprzeciwu od postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, sąd rozpoznał sprawę merytorycznie, oceniając sytuację materialną skarżącej.Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Oleś po rozpoznaniu w dniu 23 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wnioskiem z dnia 19 maja 2008 r. U. S. zwróciła się do tutejszego Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Przedmiotowy wniosek zawierał braki formalne uniemożliwiające nadanie mu dalszego biegu, gdyż niezacieniowane rubryki od 6 do 11 nie zostały wypełnione przez skarżącą.
W związku z powyższym zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 27 maja 2008 r. skarżąca została wezwana do wypełnienia wskazanych rubryk formularza w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 30 maja 2008 r. Ponieważ skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych, postanowieniem z dnia 7 lipca 2008 r. wniosek pozostawiono bez rozpoznania, które wobec wniesienia sprzeciwu utraciło moc.
Składając sprzeciw od zarządzenia z dnia 7 lipca 2008 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, skarżąca stwierdziła, iż w odpowiedzi na wezwanie z dnia 27 maja 2008 r. przesłała wypełniony ponownie wniosek, na dowód czego załączyła kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...], na której widnieje pieczęć poczty z datą 3 czerwca 2008 r.
Zgodnie ze złożonym przez wnioskodawczynię oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z mężem, który nie uzyskuje żadnych dochodów. Małżonkowie utrzymują się z renty w wysokości 561,66 złotych oraz zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 150 złotych, otrzymywanych przez wnioskodawczynię, nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, ich majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 56 m2. Nadto wnioskodawczyni wskazała na ponoszone przez nią wysokie koszty leczenia.
Ponadto Sądowi wiadome jest z urzędu, iż skarżąca w innym toczącym się przez tutejszym Sądem postępowaniu (sygn. akt I SA/Gd 1096/07) przedłożyła dokumenty uzasadniające wniosek o przyznanie prawa pomocy, w tym min. zaświadczenia Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] o otrzymanym przez męża w lipcu 2007 r. zasiłku celowym w kwocie 150 złotych za miesiąc lipiec 2007 r. oraz pobieranym przez skarżącą w okresie od dnia 1 października 2006 r. do dnia 31 lipca 2008 r. zasiłku pielęgnacyjnym w miesięcznej wysokości 153 złotych, odpis zeznania podatkowego skarżącej za 2007 r., zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego o braku podstawy opodatkowania za 2007 r. w odniesieniu do C.S., zaświadczenia Banku Spółdzielczego w [...] informujące o współposiadanym przez C. oraz U. S. koncie, na którym na dzień 12 sierpnia 2008 r. zostały zgromadzone środki pieniężne w wysokości 8,05 złotych (stan konta został dodatkowy potwierdzony wyciągiem z historii rachunku).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Stosownie do art. 260 ustaw p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym, o którego przyznanie wnioskuje skarżąca obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca przedstawiła, przy szczególnym uwzględnieniu materiałów dołączonych do akt sprawy o sygnaturze I SA/Gd 1096/07, wystarczające dla oceny jej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych dowody, przemawiające za przyznaniem prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że zgodnie ze złożonym przez wnioskodawczynię oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z mężem, który nie uzyskuje żadnych dochodów. Małżonkowie utrzymują się z renty w wysokości 561,66 złotych oraz zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 150 złotych, otrzymywanych przez wnioskodawczynię, nie posiadają żadnych oszczędności (stan wspólnego konta wykazuje stan bliski zeru), papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, ich majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 56 m2. Znajdujące się w aktach sprawy orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności potwierdza ponadto, że zła kondycja skarżącej warunkuje ponoszenie przez nią znacznych nakładów finansowych na poratowanie zdrowia. Podkreślenia wymaga dysproporcja pomiędzy wysokością miesięcznych dochodów przypadających na gospodarstwo domowe U. S. już tylko z koniecznymi wydatkami utrzymania domu. Wysokość uzyskiwanych przez skarżącą dochodów wskazuje więc nie tylko, że nie jest ona ponieść niezbędnych kosztów utrzymania siebie oraz męża, ale także niezbędnych kosztów rehabilitacji i leczenia, a tym bardziej jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania.
W konsekwencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło