I SA/Gd 978/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz Sądowy WSA Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 31 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 2004 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 18 października 2007 r., złożonym na formularzu PPF, P. W. zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do wniosku skarżący dołączył historię prowadzonego dla niego rachunku bankowego za okres od 1 lipca 2007 r. do 4 października 2007 r., zaświadczenie o zarobkach ojczyma oraz oświadczenie matki z dnia 24 września 2007 r. Na wstępie należy wyjaśnić skarżącemu, że prawomocnym postanowieniem z dnia 2 marca 2007 r. został już zwolniony w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych i wobec tego nie ma obowiązku ich uiszczania. W konsekwencji złożony przez skarżącego wniosek należy rozpoznać w pozostałym zakresie, tj. ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z brzmieniem art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej p.p.s.a. – prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Ze względu na to, że, jak wyżej wskazano, prawomocnym postanowieniem z dnia 2 marca 2007 r. skarżący został już zwolniony w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych, Sąd dokonał oceny zasadności złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata w oparciu o przesłankę określoną w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W świetle powołanych uregulowań sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach złożonego przez skarżącego i przedłożonej dokumentacji źródłowej Sąd ustalił, iż wnioskodawca studiuje poza miejscem stałego zamieszkania, co wiąże się z koniecznością opłacenia stancji i wyżywienia, uzyskuje dochód z tytułu alimentów otrzymywanych od ojca w wysokości 500 zł miesięcznie. Matka, ojczym i przyrodnia małoletnia siostra wnioskodawcy, wskazani przez niego jako osoby, z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, utrzymują się z wynagrodzenia za pracę ojczyma wnioskodawcy wynoszącego 1.854,85 zł netto miesięcznie. Ani wnioskodawca ani ww. osoby nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, ich majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 40 m2 oraz samochód marki Honda Civic, rok produkcji 1990. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość łącznych dochodów czteroosobowej rodziny wnioskodawcy, konieczność ponoszenia przez wnioskodawcę kosztów utrzymania w miejscu studiowania oraz brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych, Sąd uznał, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.