I SA/Gd 982/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Irena Wesołowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Orska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 listopada 2006 r. sprawy ze skargi H.M.K.-R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004 r. oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 27 października 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania skarżącej H.K.-R. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 14 lipca 2005 r. ustalającą wysokość podatku od nieruchomości za rok 2004. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż skarżąca w dniu 5 marca 2004 r. nabyła prawo własności nieruchomości położonej w G., przy ul. [...] (akt notarialny Rep. A nr [...]), a zatem z tym dniem stała się właścicielem nieruchomości w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.), a w konsekwencji podatnikiem podatku od nieruchomości. Przy czym zgodnie z art. 6 ust. 1 powołanej ustawy obowiązek podatkowy u skarżącej powstał z dniem 1 kwietnia 2004 r. Jednocześnie organ odwoławczy wyjaśnił, iż dla powstania obowiązku w podatku od nieruchomości (w przypadku nabycia prawa własności) nie ma znaczenia termin wydania (faktycznego przekazania) nieruchomości. Istotnym albowiem jest skutek rozporządzający takiej umowy, a więc przeniesienie prawa własności na nabywcę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku H.K.-R. wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 października 2005 r. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż niesłuszne było obciążenie jej podatkiem od nieruchomości za rok 2004, ponieważ nieruchomość położona w G. przy ul. [...] została jej przekazana przez [...] Zarząd Nieruchomości Komunalnych Zakład Budżetowy w [...] dopiero z dniem 15 marca 2005 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. W piśmie procesowym z dnia 16 listopada 2006 r. skarżąca podniosła, że termin i zakres obciążenia podatkiem od nieruchomości od nabytej przez nią od Gminy Miasta nieruchomości położonej przy ul. [...] wynika z umowy sprzedaży z dnia 5 marca 2004 r., gdzie w § 6 zapisano, iż "Wydanie przedmiotu sprzedaży kupującej nastąpi w terminie do 31 marca 2004 r. i w dniu wydania przechodzą na nią wszelkie korzyści i ciężary związane z własnością nabytej działki gruntu." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja wbrew podniesionym zarzutom odpowiada prawu. Kwestia sporna w rozpoznawanej sprawie sprowadziła się w swej istocie do odpowiedzi na pytanie czy organy podatkowe prawidłowo obciążyły skarżącą podatkiem od nieruchomości położonej w G. przy ul. [...] za rok 2004, w sytuacji gdy skarżąca nabyła tę nieruchomość w dniu 5 marca 2004 r. (akt notarialny Rep. A nr [...]), zaś jej faktyczne przekazanie miało miejsce w dniu 15 marca 2005 r. Na tak postawione pytanie należy odpowiedzieć twierdząco. Zakres podmiotowy podatku od nieruchomości określa przepis art. 3 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Podatnikami podatku od nieruchomości mogą być wszystkie podmioty, niezależnie od ich statusu prawnego, a więc: osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, o ile posiadają określony tytuł prawny do nieruchomości, a w niektórych sytuacjach także i wtedy gdy takiego tytułu nie posiadają. Komentowany przepis w punkcie 1 jako podatnika podatku od nieruchomości wymienia właściciela nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3. Ustawodawca w ust. 3 zastrzegł, iż w sytuacji gdy przedmiot opodatkowania znajduje się w posiadaniu samoistnym, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości ciąży na posiadaczu samoistnym. W tym miejscu przytoczyć wypada ugruntowany w doktrynie i judykaturze pogląd, iż podatnikiem podatku od nieruchomości jest podmiot wskazany w art. 3 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych bez względu na to czy czerpie korzyści z nieruchomości i obiektów budowlanych, od których płaci podatek od nieruchomości. (por. L. Etel [w:] L. Etel, S. Presnarowicz, Podatki i opłaty samorządowe. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2003, Lex Polonica Maxima, teza 2 do art. 3). Skoro zatem ustawa o podatkach i opłatach lokalnych w art. 3 ust. 1 pkt wskazuje, iż podatnikiem podatku od nieruchomości jest właściciel nieruchomości, chyba że nieruchomością włada właściciel samoistny, to brak jest uzasadnienia prawnego do przyjęcia poglądu skarżącej, iż ciążył na niej obowiązek w podatku od nieruchomości dopiero z dniem faktycznego przekazania jej nieruchomości położonej w G. przy ul. [...]. W sprawie mamy bowiem do czynienia, co jest bezsporne między stronami, z nieruchomością stanowiącą własność skarżącej od dnia 5 marca 2004 r. Wprawdzie nieruchomość ta została wydana skarżącej dopiero w dniu 15 marca 2005 r., podczas gdy umowa przeniesienia własności miała miejsce w dniu 5 marca 2004 r., to jednak właścicielem nieruchomości skarżąca stała się w dacie zawarcia umowy przenoszącej własność. Od tej daty ciążyć na skarżącej zatem zaczął obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (z uwzględnieniem treści art. 6 ust. 1 tej ustawy). Obowiązek ten nie ciążyłby na skarżącej wyłącznie w sytuacji, gdyby nieruchomość nie stanowiła jej własności, bądź pozostawała we władaniu posiadacza samoistnego, co w rozpoznawanej sprawie nie miało miejsca. Jednocześnie podkreślić trzeba, iż nie jest możliwe przeniesienie w drodze umowy cywilnoprawnej obowiązku podatkowego na podmiot inny niż wskazany w ustawie podatkowej, a zatem zapis w umowie przeniesienia własności dotyczący przejścia na skarżącą wszelkich korzyści i ciężarów związanych z własnością nabytej nieruchomości z dniem jej wydania pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.