I SA/Gd 982/06

Dnia 8 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Asesor WSA Danuta Oleś, Protokolant Starszy Referent Beata Jarecka, po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi A.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 kwietnia 2006r. [...] A. P. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] wskazując, że jest to decyzja: ,,w sprawie odliczania od przychodu wydatków poniesionych na budowę budynku mieszkalnego na wynajem ". Dyrektor Izby Skarbowej, pismem z dnia 23 maja 2006r. wezwał [...] A. P. do sprecyzowania zakresu żądania zawartego we wniosku. W odpowiedzi na powyższe strona pismem z dnia 26 maja 2006 r. wskazała, że wnosi o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...]. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Izby Skarbowej z dnia [...], utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...], umarzającą postępowanie w sprawie złożonego zeznania rocznego PIT-28 oraz PIT-30 za 1994r. przez [...] A. P., gdyż żądanie z dnia 10 kwietnia 2006r. zostało wniesione po upływie ustawowego terminu wynikającego z art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej. W dniu 14 lipca 2006r. [...] A. P. wniosła pismo zatytułowane: "odwołanie" od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. Dyrektor Izby Skarbowej pismem z dnia 30 sierpnia 2006r. wezwał [...] A. P. do wypowiedzenia się co do charakteru tego pisma tj. czy jest ono odwołaniem od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czy wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 5 września 2006r. strona wskazując na szereg pism Urzędu Skarbowego, Wojewody [...] oraz Ministra Infrastruktury, stwierdziła, że "decyzja została wydana w drodze przestępstwa i na tej podstawie wnoszę o wznowienie postępowania", nie precyzując jednocześnie, której decyzji stwierdzenie to dotyczy. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie pani A. P. z dnia 14 lipca 2006r. od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. W uzasadnieniu, przywołując treść przepisu art. 228 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) organ wskazał, że strona pomimo wezwania do usunięcia braków, braków tych nie usunęła, a tym samym odwołanie - jako nie spełniające warunków wynikających z treści art. 222 Ordynacji podatkowej należało pozostawić bez rozpatrzenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] A. P. stwierdziła, że w sprawie zachodzi podstawa do zastosowania art. 240 § 1pkt 1,2 i 5. Skarżąca podała, że w 1992 r. zwróciła się do Urzędu Skarbowego o wyjaśnienie, co to jest w świetle przepisów prawa budynek wielorodzinny, jednakże odpowiedzi nie uzyskała. Wybrany przez skarżącą projekt domu o powierzchni całkowitej 218 m2 umożliwiał wydzielenie bez dokonywania zmian konstrukcyjnych dwóch mieszkań. Pismem nr [...] Wojewoda [...] poinformował, że wniosek o potwierdzenie, że w budynku są dwa samodzielne lokale, może być skutecznie złożony po zakończeniu inwestycji. W sprawie wypowiadały się również inne organy państwowe, skarżąca nie uzyskała zaświadczenia, mimo że protokół z 18 maja 1999r. potwierdza wyodrębnienie lokali. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem. Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin jest zachowany wówczas, gdy przed jego upływem, czyli najpóźniej w ostatnim dniu terminu skarga zostanie wniesiona bezpośrednio do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin jest zachowany również w sytuacji złożenia w tym terminie skargi w polskim urzędzie pocztowym. Termin do wniesienia skargi jest terminem, którego skrócenie lub przedłużenie jest niedopuszczalne. Upływ tego terminu sąd zobowiązany jest uwzględniać z urzędu, w ramach badania spełnienia wymogów formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie, z właściwym pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 października 2006 r. Skarga na powyższe postanowienie została złożona w dniu 16 listopada 2006 r., co wynika z prezentaty Izby Skarbowej. Skoro zaskarżone postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącej J. P. z właściwym pouczeniem w dniu 16 października 2006 r., to termin do wniesienia skargi upływał, zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a., w dniu 15 listopada 2006 r. Dzień 15 listopada 2006 r. (środa) był tzw. dniem roboczym. Skarżąca wniosła skargę w dniu 16 listopada 2006 r., a zatem dzień po terminie do jej złożenia. W przypadku zawarcia w decyzji prawidłowego pouczenia co do prawa złożenia skargi do sądu administracyjnego każde przekroczenie terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności, niezależnie od liczby dni tego przekroczenia, skutkuje odrzuceniem skargi. Na rozprawie w dniu 8 maja 2007 r. pełnomocnik skarżącej [...] J. P. po zapoznaniu się ze znajdującym się w aktach administracyjnych zwrotnym potwierdzeniem odbioru postanowienia z dnia [...] nr [...] oświadczył, iż pomimo wskazania prawidłowego adresu i adresata korespondencji nie otrzymał. Oświadczył, że czytelny podpis zawierający jego imię i nazwisko nie został przez niego złożony. Sąd przeprowadził dowód z wyżej opisanego dokumentu. Treść zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiera zarówno czytelny podpis adresata, jak i adnotację doręczyciela o doręczeniu adresatowi. Dokument ten odpowiada warunkom formalnym dowodu doręczenia korespondencji, zatem korzysta z domniemania prawidłowości. W odrębnym postępowaniu strona lub jej pełnomocnik mogą wykazać sfałszowanie podpisu, co ewentualnie skutkować może wznowieniem postępowania sądowoadministracyjnego. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzucił skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.