I SA/Gd 988/03

Dnia 7 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Nadleśnictwa na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 czerwca 2003 roku nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 rok postanawia: umorzyć postępowanie. Decyzją z 6 maja 2003 roku Wójt Gminy określił Lasom Państwowym Nadleśnictwa wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2003 rok w kwocie 92.995,90 złotych. W uzasadnieniu wskazano, że w złożonej przez Nadleśnictwo deklaracji na podatek od nieruchomości nie ujęto gruntów stanowiących drogi, jak również gruntów oznaczonych w ewidencji gruntów jako pozostałe B, Bp, Bi, Ba, Bz, Tr - co spowodowało konieczność określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego. Od powyższej decyzji Nadleśnictwo odwołało się wyjaśniając, że w jego ocenie grunty zajęte pod wewnętrzną komunikację gospodarstw leśnych nie stanowią dróg w rozumieniu rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku. Wskazało, że na zlecenie Nadleśnictwa przeprowadzono zmiany w ewidencji gruntów. Wobec powyższego podatek od nieruchomości należny jest, w ocenie odwołującego się, w wysokości wynikającej z załączonych deklaracji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 25 czerwca 2003 roku utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazało, że nie posiada kompetencji do weryfikowania zgodności zapisów w ewidencji ze stanem rzeczywistym ani trybu ich aktualizacji. Uprawnione jest jedynie do badania, czy sposób obliczenia podatku od nieruchomości jest zgodny z zapisami ewidencji według stanu na dzień wydania decyzji. Jeśli w ewidencji gruntów i budynków teren został oznaczony symbolem dr/Ls, to zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków, do czasu dokonania zmian w ewidencji stanowi on drogi, gdyż służy jako teren komunikacji. Opodatkowany grunt nie stanowi gruntu leśnego, podlega więc opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według' stawki od gruntów pozostałych tj. 0,09 złotych za l m2 powierzchni. Zawarte w aktach sprawy informacje z rejestru gruntów do celów obliczenia należnych podatków zostały sporządzone według stanu na 18 kwietnia 2003 rok. Podatnik nie zarzucił, by do dnia wydania zaskarżonej decyzji straciły one aktualność. W tej sytuacji SKO uznało, że zmiany dokonane w ewidencji po wydaniu decyzji wpływu na rozstrzygniecie, a korekta należnego podatku jest możliwa w trybie przewidzianym w przepisach odrębnych. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Nadleśnictwo zaskarżyło je do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku. W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej utrzymania w mocy decyzji organu I instancji określającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za grunty oznaczone jako: dr, dr/Ls, B/R, B/Ls, Bz/Ls, Tr/Ls jako niezgodnej z prawem. W ocenie skarżącego organy nie dokonały analizy zgromadzonych dokumentów ewidencyjnych pod kątem ich zgodności z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2003 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków, co tym samym spowodowało oparcie rozstrzygnięcia na danych ewidencyjnych z tym rozporządzeniem niezgodnych. Nadto skarżący zarzucił, że ustalenie zobowiązania w podatku od nieruchomości oznaczonych w ewidencji jako dr, dr/Ls nie miało podstaw prawnych, albowiem zgodnie z art. 12 ust. 3 pkt4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, budowle dróg publicznych wraz z pasami drogowymi oraz zajęte pod nie grunty me podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Zarzuty oparto na wspólnym stanowisku Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii, Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Ministra Finansów z 25 lutego 2003 roku - podnosząc, że Wójt Gminy nie posiadając zaktualizowanych danych ewidencyjnych powinien przed wydaniem decyzji spowodować ustalenie przez Starostę faktycznego użytkowania gruntów przez skarżącego i nadania im właściwego oznaczenia w ewidencji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację jak w zaskarżonej decyzji. Zgodnie z przepisem art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - określanej dalej jako ustawa p.p.s.a. Pismem z dnia 10 lutego 2006 roku Lasy Państwowe Nadleśnictwo cofnęło skargę z uwagi na zmianę decyzji pierwszej instancji decyzjami z dnia 23 września 2003 roku oraz z dnia 20 listopada 2003 roku. Stosownie do art. 60 ustawy p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Sąd uznając, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, będąc związany tym cofnięciem, orzekł jak w sentencji na podstawie art. 60 w zw. z art.161 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy.