I SA/Gd 988/11

PostanowienieWSA w Gdańsku2012-01-09

Skład orzekający: Elżbieta Rischka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie podatku akcyzowego, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, że skarżący uprawdopodobnił istnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA. Wysoka kwota egzekwowanej zaległości podatkowej w połączeniu z niewielkimi możliwościami płatniczymi skarżącego mogłyby doprowadzić do utraty płynności finansowej, nieterminowego regulowania należności i w konsekwencji do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, co stanowi znaczna szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
Stan faktyczny
Skarżący I. W. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 lipca 2011 r. dotyczącej podatku akcyzowego za marzec 2009 r. Skarżący argumentował, że kontynuacja postępowania egzekucyjnego na kwotę 584.458,70 zł doprowadzi do upadłości jego przedsiębiorstwa, ponieważ nie jest w stanie spłacić zobowiązania, a jego działalność przynosi straty. Wskazał na niemożność pokrywania bieżących kosztów działalności i zapewnienia środków egzystencji rodzinie oraz pracownikom, a także na ryzyko wypowiedzenia umów kredytowych.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc marzec 2009 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wnioskiem z dnia 20 września 2011 r. (data stempla pocztowego) skarżący I. W. zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że kontynuacja postępowania egzekucyjnego, prowadzonego do łącznej kwoty 584.458,70 zł (zobowiązania wynikające z trzech zaskarżonych decyzji), oznacza w praktyce doprowadzenie do upadłości jego przedsiębiorstwa. Podał, że łączna kwota należności jest dla niego obciążeniem niemożliwym do spłaty, zważywszy na jego aktualne możliwości finansowe. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności, a prowadzona przez niego działalność gospodarcza przynosi mu straty. W 2009 r. skarżący zaciągnął zobowiązania kredytowe na łączną kwotę 559.552,83 zł, w tym kredyt rozwojowy w euro. Dalsze prowadzenie czynności egzekucyjnych uniemożliwi skarżącemu nie tylko pokrywanie bieżących kosztów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (składek ZUS, zakupu paliwa, rat kredytu, wynagrodzeń pracowników, ubezpieczeń, przeglądów, opłat leasingowych), ale również pozbawi środków egzystencji jego rodzinę (żonę i dwoje małoletnich dzieci) oraz zatrudnionych przez niego pracowników. Skarżący podniósł też, że kontynuacja egzekucji spowoduje znaczne szkody i trudne do odwrócenia skutki – w pierwszej kolejności wypowiedzenie zawartych umów kredytowych. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że przepis art. 61 p. p. s. a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd uwzględnił zgodnie ze wskazaniem strony skarżącej wysoką kwotę egzekwowanej zaległości podatkowej, jak również niewielkie możliwości płatnicze skarżącego. Zdaniem Sądu prawdopodobnym następstwem ewentualnej egzekucji tak wysokiej kwoty, którą nie dysponuje skarżący, byłaby utrata płynności finansowej przez skarżącego, a w konsekwencji nieterminowe regulowanie przez niego należności względem banków, pracowników i kontrahentów, co mogłoby doprowadzić nawet do zaprzestania prowadzenia przez niego działalności gospodarczej. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, iż skarżący uprawdopodobnił, że ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków istnieją przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło