I SA/Gd 988/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do listopada 2012 r. postanawia: odrzucić skargę. K.B. wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2019 r. Zarządzeniem z dnia 23 maja 2019 r. Z-ca Przewodniczącego Wydziału I wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 51.319,- zł z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza, została ona zwrócona do sądu i uznana za doręczoną w dniu 14 czerwca 2019 r. Z notatki urzędowej z dnia 2 lipca 2019 r. wynika, że strona nie uiściła wpisu sądowego należnego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższego przepisu wynika, że nieuiszczenie wpisu we wskazanym terminie obliguje sąd do odrzucenia wniesionej przez stronę skargi. W niniejszej sprawie doręczenie wezwań nastąpiło na zasadzie wynikającej z art. 73 p.p.s.a. Stosownie do art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tj. do rąk adresata lub dorosłego domownika), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej. Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w trybie zastępczym uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od tej daty należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do uiszczenia wpisu i usunięcia braków formalnych skargi. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, została przesłana na podany przez stronę adres i wobec nieobecności adresata w tym miejscu była dwukrotnie awizowana (tj. w dniach: 31 maja i 10 czerwca 2019 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie skarżącemu wezwań było skuteczne i zostało dokonane w dniu 14 czerwca 2019 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Wobec uznania przesyłki za doręczoną w dniu 14 czerwca 2019 r. zakreślony siedmiodniowy termin bezskutecznie upłynął z dniem 21 czerwca 2019 r. W tej sytuacji należało przyjąć, że skarżący nie usunął braku fiskalnego, mimo skutecznego doręczenia wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności. Mając na uwadze, że powyższy brak uniemożliwiał nadanie skardze dalszego biegu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.