I SA/Gd 989/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 czerwca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. "A" S.A. z siedzibą w G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 7 września 2012 r., w której organ określił spółce podatek od nieruchomości za 2011 r. w kwocie 1.611.293 zł. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 5 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 6 listopada 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżąca ponownie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając powyższy wniosek skarżąca wskazała, że w obecnej sytuacji nie posiada środków obrotowych pozwalających na jednorazową spłatę zadłużenia. W chwili obecnej strona posiada na rachunku bankowym około 700 tys. zł (miesięczne środki z bieżącej działalności), przy czym jej miesięczne zobowiązania wobec ZUS to około 138 tys. zł, wobec dostawców mediów oraz innych usług niezbędnych dla wykonywania usług przeładunkowych to około 700 tys. zł, należności na fundusz pracowniczy to około 138 tys. zł. Spółka wskazała, że aby zabezpieczyć zobowiązania Skarbu Państwa podjęła program naprawczy polegający na upłynnieniu tych składników majątku, które bezpośrednio nie są związane z działalnością przeładunkową. Wartość tych składników majątku to w sumie 43.133.829 zł netto. Prowadzenie programu naprawczego możliwe jest wyłącznie wtedy, kiedy organ nie prowadzi egzekucji. Kontynuowanie czynności egzekucyjnych – bez względu na ich rodzaj – doprowadzi w sposób jednoznaczny do powstania sytuacji zmuszającej zarząd spółki do wszczęcia procedury upadłości. Skutkować to będzie nie tylko utratą pracy oraz źródła utrzymania pozostających w stosunku pracy 100 pracowników spółki, ale również odstąpieniem od programu naprawczego, w tym sprzedaży nie zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej terenu. W wyniku dotychczasowej egzekucji gmina Gdańsk wyegzekwowała od spółki kwotę 3.633.062,70 zł. Do zapłaty pozostało, uwzględniając analogiczne decyzje wydane za okres 2006-2011, 6.149.534,50 zł należności głównej plus odsetki. Wskazano, że egzekucja polega na zajęciu rachunków bankowych, co paraliżuje działalność podatnika. W załączeniu spółka przedłożyła bilans sporządzony na dzień 30 września 2013 r., rachunek zysków i strat oraz kserokopie tytułów wykonawczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 in principio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012, poz. 270) zwanej dalej: p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w część aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że w art. 61 § 3 P.p.s.a chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Zatem przesłankami warunkującymi wstrzymanie aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak np. postanowienie NSA z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 489/11, dostępne w bazie orzeczeń http://cbois.nsa.gov.pl). Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa na skarżącym, tak samo jako obowiązek poparcia swoich twierdzeń określonymi dokumentami. Oceniając wniosek skarżącej spółki, przy uwzględnieniu podniesionych w nim okoliczności, Sąd stwierdził, iż skarżąca wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena taka jest uzasadniona już samą tylko wysokością zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji Prezydenta Miasta z dnia 7 września 2012 r. Ponadto w aktach sprawy znajduje się dokumentacja źródłowa obrazująca stan majątkowy spółki, w tym stan jej zadłużenia, w szczególności w postaci tytułów wykonawczych z dnia 23 grudnia 2011 r. dotyczących podatku od nieruchomości za 2006 r. wystawionych przez Gminę Miasta oraz bilansu sporządzonego na dzień 30 września 2013 r. Skoro zatem wysokość zobowiązania spółki jest na tyle znaczna, że w przypadku jego egzekucji realna i bardzo prawdopodobna staje się możliwość utraty bieżącej płynności finansowej, redukcja zatrudnienia a nawet konieczność całkowitego zlikwidowania prowadzonej działalności gospodarczej oraz możliwość zniweczenia podjętych działań restrukturyzacyjnych to zasadne jest wstrzymanie wykonania zakwestionowanej decyzji. Kierując się zatem wyżej wymienionymi względami Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.