I SA/Gd 989/17

Dnia 7 sierpnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K.A. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 kwietnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 13 kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 roku postanawia: przywrócić termin do wniesienia zażalenia Zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2018 r. Przewodniczący Wydziału uchylił zarządzenie z dnia 3 lipca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 9.617 zł oraz kolejnym zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2018 r. ustalił należny wpis i wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 10.617 zł. Przesyłka zawierająca odpisy zarządzeń została przesłana na adres pełnomocnika skarżącego. W dniu 9 kwietnia 2018 r. podjęto próbę doręczenia przesyłki, a wobec braku możliwości doręczenia, przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, zawiadamiając o tym adresata poprzez umieszczenie zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórne zawiadomienie o nadejściu przesyłki umieszczono w skrzynce oddawczej adresata w dniu 18 kwietnia 2018 r. Przesyłka zawierająca zarządzenia została wydana w placówce pocztowej w dniu 24 kwietnia 2018 r. Zażalenie na zarządzenia z dnia 4 kwietnia 2018 r. r. zostało nadane przesyłką poleconą w dniu 2 maja 2018 r. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie K.A. na zrządzenie z dnia 4 kwietnia 2018 r. uchylające zarządzenie z dnia 3 lipca 2017 r., stwierdzając, że jakkolwiek istniały nieprawidłowości w doręczeniu przesyłki zawierającej odpis zarządzenia, to jednak wobec kategorycznego brzmienia art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej w skrócie zwanej p.p.s.a., Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 18 lipca 2018 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na zarządzenie z dnia 4 kwietnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 10.617 zł, wskazując, że pozostawienie przez operatora pocztowego drugiego awiza w dniu 18 kwietnia 2018 r. skutkowało powstaniem przeświadczenia, że od tej daty należy liczyć siedmiodniowy termin do odbioru przesyłki. Zdaniem wnioskodawcy, uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn leżących po stronie "A" i wynikło ono z opóźnionego doręczenia drugiego awiza, co zostało potwierdzone przez samego operatora. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 w/w ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie zaistniały przesłanki do przywrócenia terminu do złożenia zażalenia. Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą zarządzenia z dnia 4 kwietnia 2018 r., wobec nieskutecznego doręczenia, złożono w dniu 9 kwietnia 2018 r. w placówce pocztowej. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono w skrzynce do doręczenia korespondencji. Powtórnie uczyniono to w dniu 18 kwietnia r. (vide pismo "A" – k. 210). Tym samym, czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.) upłynął 23 kwietnia 2018 r. Przesyłka zawierająca odpisy zarządzeń została wydana pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 kwietnia 2018 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki – k. 196), a zażalenie zostało nadane przesyłką poleconą w dniu 2 maja 2018 r. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażony jest pogląd, zgodnie z którym wydłużenie przez operatora pocztowego terminu do odbioru przesyłki, poprzez pozostawienie jej w placówce pocztowej przez okres przekraczający 14 dni licząc od daty pierwszego awizowania oraz wydanie przesyłki adresatowi pomimo upływu tego 14 dniowego terminu, nie może powodować negatywnych skutków dla strony i uzasadnia uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. Strona skarżąca nie może bowiem ponosić negatywnych konsekwencji nieprawidłowego działania operatora pocztowego doręczającego przesyłki i nie można jej z tej przyczyny pozbawiać prawa do wniesienia przysługującego jej środka zaskarżenia (por. wyroki NSA z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. I FSK 132/12, z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt I FSK 1407/12, postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2017 r., I FZ 410/16). W ocenie Sądu bezzasadne wydłużenie przez operatora pocztowego terminu do odbioru przesyłki, skutkujące w konsekwencji nieprawidłowym obliczeniem przez skarżącego terminu do wniesienia zażalenia, nie może powodować negatywnych skutków dla strony. Należy mieć na uwadze, że obowiązek obliczenia terminu, w którym może być wydana przesyłka należy do operatora pocztowego. Zgodnie bowiem z § 37 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (Dz.U. z 2013 r., poz. 545) – dalej zwanego Rozporządzeniem, przesyłki pocztowe operator wyznaczony wydaje adresatowi w placówce oddawczej w terminie 14 dni, zwanym dalej "terminem odbioru". Bieg terminu odbioru rozpoczyna się od dnia następnego po dniu doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w § 33, § 34 ust. 1, § 35 ust. 1 oraz § 36 ust. 1, a dla przesyłek pocztowych, o których mowa w § 14 ust. 2 - od godziny następnej po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w § 34 ust. 1 (§ 37 ust. 3 Rozporządzenia). Przesyłka pocztowa nieodebrana w terminie odbioru jest zwracana nadawcy (§ 37 ust. 5 Rozporządzenia). Nie jest zatem obowiązkiem adresata przesyłki czynienie ustaleń odnośnie do daty pozostawienia w jego oddawczej skrzynce pocztowej pierwszego awiza i obliczanie od tej daty 14-dniowego terminu, o którym mowa wyżej (nie można wykluczyć sytuacji, że do adresata nie dotrze w ogóle pierwsze awizo). Dlatego nie wywiązanie się przez operatora pocztowego z obowiązków określonych przepisami prawa, nie może rodzić negatywnych skutków po stronie adresata przesyłki. Odbiorca przesyłki ma prawo działać w zaufaniu do operatora publicznego i przyjąć, że przesyłka została doręczona mu w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa (zob. Wyrok NSA z 3 lutego 2016 r., II FSK 3496/13). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznając, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia zażalenia bez swej winy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił o przywróceniu terminu.