I SA/Gd 99/08

PostanowienieWSA w Gdańsku2008-03-03

Skład orzekający: Sędzia NSA Alicja Stępień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji określającej wysokość podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru powinien zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystarczająco niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólnikowe wskazanie na złą sytuację finansową spółki, bez przedstawienia konkretnych danych dotyczących jej kondycji finansowej, zobowiązań, majątku czy środków pieniężnych, nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku.
Stan faktyczny
Spółka "A" S.C. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru. Jednocześnie spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że nie jest w stanie spłacić zobowiązań, a sprzedaż majątku skutkowałaby powstaniem trudnych do odwrócenia skutków i znacznej szkody. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 3 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.C. A.W.P., I.B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. "A" S.C. A.W. – P., I.B. (dalej spółka "A") w skardze z dnia 4 stycznia 2008 r. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżąca spółka wskazała, że nie jest w stanie spłacić ciążących na niej zobowiązań albowiem łączna ich kwota przekracza możliwości finansowe spółki, która w chwili obecnej nie prowadzi działalności gospodarczej. Jednocześnie sprzedaż majątku będącego przedmiotem zastawu skutkowałaby obowiązkiem obciążenia ich cłem, podatkiem VAT oraz akcyzą, a to w konsekwencji spowodowałoby dla skarżącej trudne do odwrócenia skutki i powstanie szkody znacznych rozmiarów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004). To wnioskujący ma więc obowiązek dokładnego przytoczenia okoliczności, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. Tymczasem strona skarżąca we wniesionym środku zaskarżenia ograniczyła się do ogólnikowego wskazania na istnienie złej sytuacji finansowej spółki, nie uprawdopodobniając przy tym, że istotnie stan taki ma miejsce oraz, że zachodzą przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności spółka "A" nie przedstawiła żadnych danych dotyczących jej kondycji finansowej, ciążących na niej zobowiązaniach, posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym czy wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych. Dysponowanie takim danymi jest natomiast niezbędne, aby dokonać weryfikacji tego, czy wykonanie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawcy, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź powodując trudne do odwrócenia skutki. Sąd stwierdził jednocześnie, że brak jest w aktach sprawy danych odnoszących się do sytuacji majątkowej skarżącej spółki, co tym samym uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (zgodnie z tezą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, wydanego w sprawie II OZ 155/2005). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło