I SA/Gd 992/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat B. G.-P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi L. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2013 roku postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku adwokat B. G.-P. kwotę 2.952 zł brutto /słownie: dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 30 września 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokat B. G.-P. Na rozprawie w dniu 16 grudnia 2015 r. pełnomocnik wniosła o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej w jakiejkolwiek części pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 16 grudnia 2015 r. oddalił skargę. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461; dalej jako rozporządzenie). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł, c) w innej sprawie – 240 zł. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna w łącznej kwocie 44.598,77 zł, którą stanowi różnica pomiędzy kwotą nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy wynikająca ze złożonej przez skarżącego deklaracji VAT-7 za grudzień 2013 r. a kwotą określoną zaskarżoną decyzją oraz określona skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego za ww. miesiąc. Zgodnie z § 6 pkt 5 rozporządzenia stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł wynosi 2.400 zł. W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia wynosi 2.400 zł. Zatem należne pełnomocnik wynagrodzenie, po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług, wynosi 2.952 zł. Z tych względów referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia