I SA/Gd 993/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 1 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. j w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 lipca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, luty, kwiecień oraz od czerwca do września 2005 r. postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 12 lipca 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania "A" sp. j., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, luty, kwiecień oraz od czerwca do września 2005 r. Powyższa decyzja, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia, została doręczona skarżącemu 16 lipca 2012 r. W dniu 10 sierpnia 2012 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą skargę na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Tutejszy Sąd w dniu 17 sierpnia 2012 r. nadał ww. skargę do Dyrektora Izby Skarbowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz.270) dalej jako "P.p.s.a." skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym – zgodnie z art. 54 § 1 powołanej powyżej ustawy – skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w tym przypadku za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej. W doktrynie oraz orzecznictwie dominujący jest pogląd, że jeśli skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, to o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania skargi przez sąd właściwemu organowi. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 178; post. WSA w Opolu z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 379/01, niepubl.; post. WSA w Szczecinie z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1144/10, niepubl.). Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu 16 lipca 2012 r. Ustawowy termin do wniesienia skargi na ww. decyzję upływał zatem w dniu 16 sierpnia 2012 r. Pomimo, że skarżący nadał skargę w wymaganym terminie 30 dni, uchybił postanowieniom zawartym w art. 54 § 1 P.p.s.a. i zamiast zgodnie z pouczeniem przesłać ją do sądu za pośrednictwem organu skierował ją na adres sądu. Wobec prawidłowego nadania przez Sąd przedmiotowej skargi do organu w dniu 17 sierpnia 2012 r., co należy przyjąć jako faktyczną datę nadania skargi, należy uznać ją za niedopuszczalną, jako wniesioną po upływie 30-dniowego terminu określonego w 53 § 1 P.p.s.a. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucił skargę.