I SAB/Gd 13/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik Sędziowie: Sędzia WSA Marek Kraus (spr.) Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 1 lipca 2025 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Gdyni w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy trwający od 1 lipca 2015 r. do 30 czerwca 2016 r. oddala skargę. 1. P. S.A. z siedzibą w [...] (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") po wniesieniu ponaglenia do Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno - Skarbowego w G. (dalej: "Naczelnik UC-S", "organ"), dotyczącego niezałatwienia spraw w terminie, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na przewlekłe prowadzenie przez ww. organ postępowania odwoławczego nr [...] w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy trwający od 1 lipca 2015 r. do 30 czerwca 2016 r. zainicjowanego odwołaniem Spółki od decyzji Naczelnika UC-S z dnia 6 lipca 2022 r. nr [...]. W uzasadnieniu Spółka podała, iż na dzień złożenia skargi, postępowanie odwoławcze w ww. sprawie pozostaje w toku. Od dnia 6 marca 2025 r. Naczelnik UC-S nie podejmuje w toku postępowań odwoławczych żadnych czynności, oprócz wydawania kolejnych postanowień o niezakończeniu postępowań w terminie. Skarżąca wskazała, że Organ w związku z wydanymi w sprawie decyzjami określającymi przybliżone kwoty zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych orzekł o zabezpieczeniu majątku na łączną kwotę [...] zł. Zabezpieczone kwoty pozostają w dyspozycji organu egzekucyjnego do dnia złożenia skargi. W związku z powyższym Spółka wniosła o: zobowiązanie Naczelnika UC-S do niezwłocznego załatwienia sprawy, stwierdzenie, że dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania oraz, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa i wymierzenie mu grzywny w kwocie maksymalnej 81.817,20 zł - tj. w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2024 r., ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Spółka zauważyła, że rozstrzygnięcie w prowadzonych przez organ postępowaniach odwoławczych uzależnione było od rozstrzygnięcia analogicznej sprawy za rok podatkowy 2014/2015, w którym Spółka zadeklarowała stratę odliczoną następnie w kolejnych latach. W dniu 26 lutego 2025 r. Dyrektor IAS w Gdańsku wydał decyzję, w której uchylił decyzję Naczelnika UC-S określającą Spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy 2014/2015 oraz umarzającą postępowanie kontrolne w podatku dochodowym od osób prawnych za ten rok podatkowy. O ile w dniu 6 marca 2025 r. wspomniana decyzja została włączona do akt postępowań odwoławczych, to została ona wcześniej przesłana Naczelnikowi UC-S (najpewniej w dniu 26 lutego). Włączenie decyzji do akt nastąpiło z ponad tygodniowym opóźnieniem. Zdaniem Spółki od tej daty Naczelnik był w posiadaniu wszystkich niezbędnych informacji pozwalających na stwierdzenie prawidłowości rozliczenia straty poniesionej w roku podatkowym 2014/2015. W konsekwencji wyznaczanie kolejnych terminów na zakończenie sprawy świadczy o przewlekłości prowadzonego postępowania. W ocenie Skarżącej ze sposobu prowadzenia postępowania i dokonanych czynności wynika, że Naczelnik potrzebował prawie 1,5 miesiąca na przeanalizowanie sprawy w kontekście umorzenia postępowania kontrolnego za 2014/2015 r. i ponad 2 miesięcy na samo sporządzenie uzasadnień decyzji, które w znacznej części powinny stanowić wykonanie decyzji Dyrektora IAS za rok 2014/2015. Konieczność sporządzenia uzasadnienia decyzji spełniającego wymogi z art. 210 § 1 O.p., nie stanowi wystarczającego uzasadnienia dla przedłużenia postępowań, gdyż 2-miesięczny termin uwzględnia również czas na przygotowanie projektu decyzji. Działanie Naczelnika UC-S stanowi więc naruszenie zasady szybkości postępowania z art. 125 O.p. Spółka uzasadniając rażące naruszenie prawa wskazała, że od 2021 r. organy podatkowe bezprawnie dysponują należącymi do Spółki środkami o wartości [...] mln zł, których odzyskanie nie jest prawnie możliwe bez zakończenia postępowań odwoławczych. W związku z licznymi naruszeniami Naczelnika UC-S fakt ten świadczy o dużym ciężarze gatunkowym naruszenia i wywołuje dotkliwe dla niej skutki finansowe. Każdy dzień zwłoki naraża ją na dalsze straty finansowe, dlatego niezakończenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Nałożenie zaś na organ grzywny w maksymalnej jej wymiarze skłoni go do respektowania wynikających z przepisów obowiązków. 2. W odpowiedzi na skargę Naczelnik UC-S wniósł o umorzenie postępowania w części dotyczącej żądania zobowiązania organu do niezwłocznego załatwienia sprawy oraz o oddalenie skargi, w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu odpowiedzi Naczelnik UC-S przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania wskazując, że: wobec Spółki prowadzono kontrolę celno-skarbową w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób prawnych za okres od 1 lipca 2015 r. do 30 czerwca 2016 r. - zakończoną wynikiem kontroli z dnia 6 sierpnia 2021 r. Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2022 r. doręczonym 31 stycznia 2022 r., przekształcono kontrolę w postępowanie podatkowe, zakończone decyzją Naczelnika UC-S z 6 lipca 2022 r. określającej Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 1 lipca 2015 r. do 30 czerwca 2016 r. w wysokości: [...] zł. Od decyzji tej, Spółka wniosła odwołanie z dnia 3 sierpnia 2022 r. Decyzja organu pierwszej instancji miała związek z postępowaniem prowadzonym wobec Spółki i decyzją organu z dnia 18 września 2020 r, za rok podatkowy 2014 tj. za okres od 2 lipca 2014 r. do 30 czerwca 2015 r., określającą Spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za ten okres, w wysokości [...] zł (dalej: I decyzja 2014/2015), która wskutek jej uchylenia zastąpiona została decyzją Naczelnika UC-S z dnia 31 października 2024 r., określającą Spółce podatek dochodowy od osób prawnych za rok 2014 tj. za okres od 2 lipca 2014 r. do 30 czerwca 2015 r. w wysokości [...] zł (dalej: II decyzja 2014/2015). Zarówno w I decyzji 2014/2015, jaki i II decyzji 2014/2015 zakwestionowano deklarowaną przez Spółkę stratę podatkową (określając w to miejsce dochód i zobowiązanie podatkowe) - w efekcie czego, dokonane przez Spółkę w zeznaniach CIT-8 za kolejne lata (2015/2016, 2016/2017, 2018) częściowe odliczenia tej straty stały się nieaktualne i również wymagały decyzyjnej korekty. Od II decyzji 2014/2015 Spółka wniosła odwołanie i w konsekwencji decyzją z 26 lutego 2025 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku uchylił tę decyzję i umorzył postępowanie w sprawie (dalej: decyzja Dyrektora IAS 2014/2015). Decyzja ta została doręczona organowi w dniu 4 marca 2025 r. W ocenie Naczelnika w okresie od 7 marca 2025 r. tj. po wydaniu i doręczeniu do organu decyzji Dyrektora IAS 2014/2015, nie wystąpiła przewlekłość postępowania z uwagi na poniższe czynności: - 4 marca 2025 r., do Naczelnika UC-S wpłynęła decyzja Dyrektora IAS 2014/2015, - postanowieniem z 6 marca 2025 r., Naczelnik UC-S włączył do postępowania dowodowego decyzję DIAS 2014/2015, - postanowieniem z 7 marca 2025 r., organ wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na dzień 15 kwietnia 2025 r., - w dniu 4 kwietnia 2025 r., Naczelnik UC-S pozyskał informację o złożeniu do Dyrektora wniosku Spółki z 26 marca 2025 r., o sprostowanie decyzji Dyrektora IAS 2014/2015; - postanowieniem z 4 kwietnia 2025 r. Naczelnik UC-S wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na dzień 15 czerwca 2025 r., - 8 kwietnia 2025 r., wpłynął wniosek Spółki o jak najszybsze zakończenie postępowania odwoławczego, - 16 kwietnia 2025 r., wpłynęło ponaglenie Spółki skierowane do Dyrektora IAS, - pismem z 24 kwietnia 2025 r., przekazano ponaglenie do Dyrektora IAS, - 25 kwietnia 2025 r., do Naczelnika UC-S wpłynęło pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...], zawierającego zapytania dotyczące wydanych decyzji zabezpieczających, - 25 kwietnia 2025 r., wpłynęło pismo Dyrektora IAS z 25 kwietnia 2025 r., o wyjaśnienia wraz z załączonym pismem Spółki z 16 kwietnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie skargi z 2 lipca 2024 r., skierowane następnie według właściwości, do załatwienia przez komórkę CKK2-11, - w dniu 25 kwietnia 2025 r., (wpływ 25 kwietnia 2025 r., elektronicznie), Spółka wniosła skargę do WSA w Gdańsku na przewlekłe prowadzenie postępowania, - 28 kwietnia 2025 r., wpłynęło do Naczelnika postanowienie Dyrektora IAS z dnia 28 kwietnia 2025 r., odmawiające sprostowania decyzji Dyrektora IAS z 26 lutego 2025 r., - w dniu 29 kwietnia 2025 r., Naczelnik UC-S wydał decyzję z 29 kwietnia 2025 r., odebraną przez pełnomocnika Spółki 5 maja 2025 r., którą uchylono decyzję pierwszoinstancyjną i umorzono postępowanie w sprawie. Naczelnik UC-S wskazał, że w okresie od 4 marca 2025 r. do 4 kwietnia 2025 r. dokonywał analizy skutków prawnych rozstrzygnięcia wynikającego z decyzji Dyrektora IAS 2014/2015 wraz z rozpoznaniem możliwych do zastosowania innych regulacji prawnych. W dniach od 4 od 28 kwietnia 2025 r. oczekiwał na załatwienie wniosku Spółki w zakresie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji Dyrektora IAS 2014/2015, co mogło mieć wpływ na decyzję odwoławczą. Od 28 do 29 kwietnia 2025 r., dokonywano analizy skutków prawnych postanowienia Dyrektora IAS z dnia 28 kwietnia 2025 r., dla postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: 3.1. Skarga jest niezasadna, gdyż w sprawie nie wystąpiła przewlekłość postępowania. 3.2. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że pojęcie przewlekłości postępowania nie zostało zdefiniowane w Ordynacji podatkowej ani w ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Przyjmuje się, że istotą przewlekłego prowadzenia sprawy jest nieefektywne wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że tylko formalnie nie jest on bezczynny. Pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania oznacza takie działanie organu (opieszałe, niesprawne, nieskuteczne, pozorne), które nie prowadzi do niezwłocznego załatwienia sprawy lub w terminach przewidzianych prawem, jak również nieuzasadnione przedłużanie przez organ terminu załatwienia sprawy. O przewlekłości postępowania może świadczyć powstrzymywanie się od podejmowania wyłącznie czynności niezbędnych i podejmowanie również czynności zbędnych przez organ podatkowy, co w konsekwencji może prowadzić do nieracjonalnego przedłużenia terminu załatwienia sprawy. Instytucja prawna ponaglenia znajduje się w dziale IV, rozdziale pt. "Załatwianie spraw", w którym unormowano terminy załatwiania spraw, i jest to jedyny środek prawny służący do zwalczania szeroko pojmowanej bezczynności organów podatkowych. Jeżeli zatem środek ten ma służyć dyscyplinowaniu organów podatkowych w sprawnym i terminowym załatwianiu spraw, powinien przeciwdziałać zarówno niezałatwianiu spraw w określonych terminach, jak i przewlekłości prowadzonych postępowań. [P. Pietrasz [w:] Ordynacja podatkowa. Tom II. Procedury podatkowe. Art. 120-344. Komentarz aktualizowany, red. L. Etel, LEX/el. 2023, art. 141.]. Z przewlekłością postępowania mamy więc do czynienia wówczas, gdy postępowanie to trwało dłużej niż było to konieczne do wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne do rozstrzygnięcia sprawy. Przy czym istotne jest, że ocena tego, czy postępowanie jest prowadzone w sposób przewlekły nie może być dokonywana w oderwaniu od charakteru sprawy. Sąd oceniając, czy w sprawie wystąpiła przewlekłość postępowania kontroluje co do zasady tok i poprawność czynności organu, ich właściwe natężenie, koncentrację materiału dowodowego, prawidłowość i celowość z punktu widzenia rozstrzygnięcia. 3.3. W przedmiotowej sprawie termin na załatwienie sprawy wynosił dwa miesiące od otrzymania odwołania. Termin ten wynika z art. 139 § 3 O.p. zgodnie, z którym załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy, a sprawy, w której przeprowadzono rozprawę lub strona złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy - nie później niż w ciągu 3 miesięcy. Odnosząc powyższe do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy wskazać, że Skarżąca zarzuca przewlekłe prowadzenie postępowania w zakresie trwania postępowania odwoławczego od 7 marca 2025 r., tj. po wydaniu i doręczeniu Naczelnikowi UC-S decyzji Dyrektora IAS 2014/2015 do 29 kwietnia 2025 r., w którym Naczelnik wydał decyzję merytoryczną kończącą sprawę. Zasygnalizowania przy tym wymaga, iż z akt sprawy nie wynika, że Naczelnik decyzje tę otrzymał wcześniej, co sugerowała Skarżąca. Należy zwrócić uwagę, że wydanie decyzji kończącej postępowanie nastąpiło w terminie 54 dni od doręczenia decyzji (na ten okres przypadało 37 dni roboczych). W ocenie Spółki w tym czasie Naczelnik UC-S nie podejmował żadnych czynności, oprócz wydawania kolejnych postanowień o niezakończeniu postępowań w terminie. Zgodnie z art. 140 § 1 O.p., o każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W myśl art. 140 § 2 O.p., ten sam obowiązek ciąży na organie podatkowym również w przypadku, gdy niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu. Na podstawie art. 141 § 1 pkt 1 O.p., na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p. stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Analizując, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania należy zwrócić uwagę, że w okresie od 7 marca 2025 r. do 29 kwietnia 2025 r. Naczelnik UC-S nie prowadził postępowania w sposób przewlekły. Z akt wynika, że w dniu 4 marca 2025 r. do Naczelnika UC-S wpłynęła decyzja Dyrektora IAS z 26 lutego 2025 r., którą postanowieniem z dnia 6 marca 2025 r., włączono do materiału dowodowego. Kolejno postanowieniem z dnia 7 marca 2025 r., Naczelnik UC-S poinformował, że sprawa nie zostanie zakończona w terminie do 15 marca 2025 r. i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy (na dzień 15 kwietnia 2025 r.). Z odpowiedzi na skargę wynika, że Naczelnik UC-S w okresie od 4 marca 2025 r. do 4 kwietnia 2025 r. dokonywał analizy skutków prawnych rozstrzygnięcia wynikającego z decyzji DIAS 2014/2015 z rozpoznaniem możliwych do zastosowania innych regulacji prawnych. 3.4. Sąd nie podziela opinii Skarżącej, jakoby sprawa będąca przedmiotem ponaglenia była stosunkowo prosta i oczywista, nawet jeżeli ostatecznie zakończyła się uchyleniem decyzji pierwszoinstancyjnej i umorzeniem postępowania. Z akt podatkowych wynika, że postępowanie w sprawie podatku dochodowego prowadzonego w tej sprawie (także to dotyczące wcześniejszego okresu rozliczeniowego) można zakwalifikować jako skomplikowane, o trudnym zakresie tematycznym, co niewątpliwie czyni je pracochłonnym. Przykładowo decyzja Naczelnika z 31 października 2024 r. odnosząca się do 2014 roku podatkowego zawierała 187 stron uzasadnienia, dokonano w niej m.in. analizy zebranego materiału dowodowego, zgromadzonego w wielu tomach akt administracyjnych. Analogiczna sytuacja dotyczy również 2016 roku podatkowego, gdzie wydanie rozstrzygnięcia wiązało się z koniecznością rozpatrzenia obszernego materiału dowodowego, w tym uwzględnienia decyzji dotyczącej roku podatkowego 2014, która miała wpływ na wynik rozstrzygnięcia za kolejne lata podatkowe. Sąd nie zgadza się ze stanowiskiem Spółki, że skoro za wcześniejszy okres rozliczeniowy Dyrektor IAS wydał już decyzję odnoszącą się do meritum sprawy, to analiza sprawy za kolejny rok podatkowy nie wymaga nakładu czasu pracy. Trzeba zauważyć, że sprawa za kolejne okresy rozliczeniowe wymagała dokonania samodzielnej analizy materiału dowodowego przez Naczelnika UC-S, także w kontekście zmiany stanu prawnego w roku 2016 z uwagi na wprowadzenie klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania (art. 119a O.p.) i wynikającej z ustawy z dnia 13 maja 2016 r., o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2016 r., poz. 846) regulacji międzyczasowej art. 7 (korzyść podatkowa po dniu 16 lipca 2025 r.). Sprawa wymagała więc analizy też kwestii, które nie były rozważane w decyzji Dyrektora IAS. Wobec tego należy zgodzić się z Naczelnikiem, że ten rozstrzygając ponownie sprawę, nie mógł jak chciałaby Spółka, automatycznie "przepisać" decyzji Dyrektora IAS, lecz był zobowiązany do ponownej jego analizy. Natomiast z uwagi na obszerność zgromadzonego materiału dowodowego i konieczność przeanalizowania go w kontekście nowych regulacji prawnych, które nie były rozważane przy wydawaniu ww. decyzji należało przyjąć, że wydanie w sprawie poprawnego merytorycznie rozstrzygnięcia wymagało czasu i w tej sytuacji nie zachodzi przewlekłość postępowania. Sąd nie podziela oceny wyrażonej przez Spółkę, że wydanie decyzji stanowiło jedynie formalność, gdyż jak wyżej wskazano złożoność sprawy wynikała nie tylko z obszerności akt sprawy, obszerności decyzji 2014/2015 oraz złożonej historii i przebiegu postępowania poprzedzającego ww. decyzję, ale również materii prawnej dotyczącej tych spraw. Sąd jedynie sygnalizuje, że zrozumiałym jest, iż szybkie zakończenie sprawy dla Spółki było bardzo ważne, z uwagi na finansowy wymiar decyzji. Niemniej jednak dotkliwość decyzji podatkowych sama w sobie nie uzasadnia zarzutu przewlekłości postępowania. Nie można zatem przyjąć, że w sprawie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania. Wszystkie dokonane w sprawie czynności i czas oczekiwania były uzasadnione okolicznościami sprawy, w tym oczekiwaniem na ewentualne sprostowanie decyzji. W kontekście powyższego nie można przyjąć, że obowiązkiem Naczelnika UC-S było niezwłoczne rozpoznanie sprawy, z uwagi na jej nieskomplikowany charakter. W ocenie Sądu w sprawach skomplikowanych, gdzie zachodzi konieczność przeprowadzenia m.in. analiz przepisów, nie można od organu wymagać, aby naczelną dyrektywą dla niego było jak najszybsze zakończenie postępowania. Co więcej w sprawie tej wystąpiły takie okoliczności, które usprawiedliwiały przekroczenie terminu na załatwienie sprawy. Charakter sprawy i podejmowanych czynności zatem niewątpliwie uzasadniał zastosowania art. 140 O.p. i wyznaczenie dalszego terminu jej załatwienia. W kontekście dokonanych czynności i czasu pomiędzy nimi należy uwzględnić także, że od 5 od 27 kwietnia 2025 r. organ oczekiwał na załatwienie wniosku Spółki w zakresie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji Dyrektora IAS 2014/2015, co mogło mieć wpływ na decyzję odwoławczą. W konsekwencji, w okolicznościach tej sprawy uzasadnione było oczekiwanie na rozstrzygnięcie rzeczonego wniosku oraz ponowne przedłużenie terminu na załatwienie sprawy, co też Naczelnik UC-S zrealizował wydając postanowienie z dnia 4 kwietnia 2025 r., w którym wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na dzień 15 czerwca 2025 r. Co istotne - 25 kwietnia 2025 r. Spółka (po wniesieniu ponaglenia) wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania, a postanowienie Dyrektora IAS z 28 kwietnia 2025 r., odmawiające sprostowania decyzji wpłynęło do Naczelnika UC-S z dnia 28 kwietnia 2025 r., zaś w dniu 29 kwietnia 2025 r., Naczelnik UC-S wydał decyzję kończącą postępowanie w sprawie. W ocenie Sądu, sam tylko okres oczekiwania na załatwienie sprawy nie stanowi podstawy do uznania naruszenia prawa, tym bardziej rażącego. Analiza podjętych czynności wykazała, że w sprawie podejmowane przez Naczelnika UC-S działania realizowały podstawowe zasady postępowania podatkowego, w tym legalizmu i prawdy materialnej. W sprawach skomplikowanych, gdzie zachodzi konieczność przeprowadzenia m.in. obszernych analiz przepisów, nie można od organu wymagać, aby naczelną dyrektywą dla niego było jak najszybsze zakończenie postępowania. Zgodnie z art. 125 O.p. organy podatkowe prowadząc postępowanie podatkowe, muszą działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Nie oznacza to jednak, że okoliczności faktyczne mają być badane w sposób pobieżny. Szybkość postępowania nie może być realizowana kosztem wnikliwości, w związku z czym obowiązek wnikliwego działania został wymieniony przez ustawodawcę na pierwszym miejscu. Taka postawa organu ukierunkowana wyłącznie na szybkie załatwienie sprawy, stałaby w sprzeczności z pozostałymi zasadami wynikającymi z przepisów Ordynacji podatkowej. Dlatego też skargę należało uznać za niezasadną. Podsumowując, zarzuty podniesione w skardze są bezzasadne. W konsekwencji, zdaniem Sądu, postępowanie organu w sprawie niniejszej nie nosi cech przewlekłości. 3.5. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.