I SAB/Gd 16/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie wydania decyzji ustalającej wymiar podatku od nieruchomości za 2022 r. postanawia: odrzucić skargę. R. K. (dalej jako "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie wydania decyzji ustalającej wymiar podatku od nieruchomości za 2022 r. W dniu 23 marca 2022 r. do Prezydenta Miasta Wejherowa wpłynęło pismo Skarżącego zatytułowane "ponaglenie" i wzywające do usunięcia naruszenia postępowania w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie, niewydania decyzji w sprawie podatku od nieruchomości na rok 2022 i uznającej R. K. za posiadacza samoistnego 1/3 udziału T. K. w nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], obejmującej działkę gruntu Nr [...], obr. [...] W. W dniu 22 kwietnia 2022 r. do organu drugiej instancji wpłynęło pismo od Prezydenta Miasta Wejherowa, w którym poinformował, że decyzja o sygn. akt WF-PO.3120.3.58/2021/2022 w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2022 została wydana dla stron postępowania w dniu 22 kwietnia 2022 r. Postanowieniem z dnia 5 maja 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Gdańsku odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia przez organ I instancji sprawy, w przedmiocie ustalenia przez Prezydenta Miasta Wejherowa wysokości podatku od nieruchomości na 2022 r. i wydania w tym zakresie decyzji, jak i jednocześnie rozstrzygnięcia, co do uznania R. K. za posiadacza samoistnego 1/3 udziału swojego brata – T. K., w nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], obejmującej działkę gruntu Nr [...], obr. [...] W. W złożonej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skardze Strona podała, że skarży przewlekłe działanie Prezydenta Miasta Wejherowa - jako organu I instancji oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, jako organu II instancji w zakresie braku wydania decyzji o wymiarze podatku od nieruchomości za 2022 r. - wyłącznie zgodnie, ze złożonymi informacjami podatkowymi IN - 1 z 27.12.2017 r. za 2018 r. i za 2016 r. złożonej przez J. K., jak i wydania rozstrzygnięcia tytułu prawnego, na mocy którego, uznano by R. K. za posiadacza samoistnego 1/3 udziału jego brata T. K., w nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], obr. [...] W. od 1996 r. do nadal. W treści skargi zwrócono uwagę, że w sprawie złożono ponaglenie z 17 marca 2022 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku - sygn. WF.PO.3120.3.58.2021/2022. Natomiast kwestia tytułu prawnego była przedmiotem złożonych wcześniej odwołań od decyzji wydanych w sprawach ustalenie wysokości podatku od nieruchomości za 2015 r., 2016 r., 2017 r., 2018 r. i 2019 r. i 2020 r., oraz w skargach do WSA w Gdańsku m. in. w przedmiocie bezczynności i przewlekłości postępowania przez wskazane wyżej organy, które zostały przez Sąd rozpoznane. W oparciu o powyższe, strona skarżąca wniosła: - o stwierdzenie przewlekłości i niewydania decyzji przez organ i wyznaczenie terminu wykonania tego obowiązku, - o naliczenie podatku wyłącznie osobom korzystającym i użytkującym opisaną wyżej nieruchomość od 1995 r. do nadal i wyłącznie na podstawie złożonych przez R. K. i J. K. do organu informacji podatkowych, - o zobowiązanie organów do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej uznającej R.K. posiadaczem samoistnym 1/3 udziału T. K. w nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr [...], obr. [...] W. oraz sprostowania zaświadczenia z 21 października 2009 r. Wydziału Finansowego Urzędu Miejskiego zgodnie ze stanem faktycznym istniejącym od 1995 r. oraz trwającym nadal, - o zwrot nadpłaty od nienależnie zapłaconego podatku w latach 2015 - 2017 w wysokości 453,61 zł z odsetkami, oraz za lata 2020 - 2021 kolejno w kwotach: 301,82 zł i 140.08 zł, - o zasądzenie roszczenia odszkodowawczego w kwocie 20.000 zł od władzy publicznej za niewydanie w terminie decyzji administracyjnej w ww. przedmiocie, gdyż powtarza się to od wielu lat cyklicznie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 maja 2022 r. skargę przekazano Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W uchwale z dnia 7 marca 2021 r., sygn. akt I OPS 1/21 (ONSAiWSA 2022/3/34) Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Za podstawę prawną uznania odrzucenia skargi należy przyjąć art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stanowiący, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za inną przyczynę niedopuszczalności skargi, nawet w okolicznościach uprzedniego złożenia ponaglenia do organu administracji w toku postępowania administracyjnego, należałoby bowiem uznać okoliczność braku przedmiotu skargi w chwili jej wniesienia rozumianego, jako przewlekłość nie dającą się już usunąć ze względu na rozstrzygnięcie sprawy przez organ administracji w sposób kończący postępowanie administracyjne. Nie jest już bowiem możliwe osiągnięcie celu skargi, którym jest rozstrzygnięcie sprawy, skoro organ dokonał już takiego rozstrzygnięcia. Jeżeli organ zakończy postępowanie administracyjne stosownym rozstrzygnięciem przed wniesieniem skargi, to w takim wypadku zarzucana w skardze przewlekłość tego postępowania przestaje realnie istnieć - ustaje jako okoliczność faktyczna i tym samym nie może stanowić przedmiotu skargi, jako zdarzenie przeszłe nieistniejące w dniu jej wniesienia. Przewlekłość postępowania administracyjnego, jako stan faktyczny, nie jest stanem ciągłym, lecz ma swój kres w chwili rozstrzygnięcia sprawy przez organ. Po rozstrzygnięciu sprawy przez organ, nawet jeżeli rozstrzygnięcie to nastąpi po upływie terminu wyznaczonego w przepisach obowiązującego prawa, przewlekłość postępowania pozostaje stanem historycznym, czyli takim, który istniejąc w przeszłości, nie może być uznany w procedurze sądowoadministracyjnej za nadal podlegający ocenie w kontekście celu tej procedury, tj. przeciwdziałania opieszałości organu w wydaniu rozstrzygnięcia. Jak wynika ze skargi intencją Skarżącego jest uzyskanie odszkodowania z tytułu przewlekłego prowadzenia postępowania. W tej kwestii także wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w cytowanej uchwale wskazując, że nie można treści zawartej w art. 53 § 2b p.p.s.a. interpretować przez pryzmat innych regulacji, np. przez pryzmat art. 4171 § 3 k.c., skoro kwestia unormowana w innych regulacjach nie jest objęta ani zakresem, ani celem powołanego art. 53 § 2b p.p.s.a. Uzyskanie prejudykatu na potrzeby innego postępowania nie może stanowić podstawowej racji dla wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego, które nakierowane jest na osiągnięcie odrębnego celu, którym jest dokonanie kontroli legalności działania albo zaniechania organu administracji publicznej. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W rozpoznawanej sprawie przewlekłego prowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku postępowania podatkowego w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości na 2022 r. skarga która wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, została przekazana przez Sąd właściwemu organowi w dniu 23 maja 2022 r. Zatem w zaistniałej sytuacji ta data jest terminem skutecznego wniesienia skargi. Tymczasem już 22 kwietnia 2022 r. Prezydent miasta Wejherowa wydał decyzję ustalającą Skarżącemu podatek od nieruchomości na 2022 r. Tym samym przed skutecznym wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania w tym przedmiocie, nastąpiło zdarzenie czyniące zarzut Skarżącego bezprzedmiotowym. Na marginesie zauważyć należy odmienność sprawy, ze skargi na przewlekłe postępowanie Prezydenta miasta Wejherowa w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2022 r. Skarga ta została bowiem wniesiona przed wydaniem decyzji ustalającej to zobowiązanie podatkowe. Mając powyższe na względzie należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.