I SAB/Gd 5/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.R. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie umorzenia bądź rozłożenia na raty zaległości z tytułu nieopłaconych składek postanawia: odrzucić skargę. Pani B.R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie umorzenia bądź rozłożenia na raty należności z tytułu nieopłaconych składek. W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej odrzucenie jako przedwczesnej bądź jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2018 r. wezwano skarżącą do wskazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wniosła ponaglenie do ZUS w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257), zwanej dalej k.p.a. W piśmie procesowym z dnia 16 kwietnia 2018 r. skarżąca oświadczyła, że wielokrotnie osobiście i telefonicznie zwracała się do organu o nadanie biegu sprawie. Załączyła też kopie swoich pism kierowanych do ZUS: wniosek o ustalenie aktualnej wysokości dotychczasowej spłaty zaległych składek z dnia 27.06.2017r., wniosek o wstrzymanie windykacji z dnia 8.08.2017r., odpowiedź na propozycję zawarcia umowy ratalnej z dnia 10.11.2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest zatem uprzednie, tj. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie ponaglenia. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3). W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie kierowała do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. Żadne z jej pism znajdujących się w aktach administracyjnych ani też załączone przez nią do akt sądowych nie stanowiły ponaglenia w rozumieniu art. 37 k.p.a. Skarżąca nie wyczerpała zatem przysługujących jej środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (art. 52 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 37 § 3 kpa). Okoliczność niewyczerpania środków zaskarżenia przysługujących skarżącej w postępowaniu administracyjnym uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a.