I SAB/Gd 9/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka -Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. w sprawie ze skargi na bezczynność Burmistrza Miasta Rumi w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia odrzucić skargę kasacyjną. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 lipca 2025r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 2 lipca 2025 r. sygn. akt I SAB/Gd 9/25, po rozpoznaniu skargi D.B. (dalej "Skarżąca") na bezczynność Burmistrza Miasta Rumi w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi zobowiązał Burmistrza Miasta Rumi do wydania decyzji w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, stwierdził, że Burmistrz Miasta Rumi dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, a w pozostałym zakresie skargę oddalił. Odpis sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącej w dniu 31 lipca 2025 r. W piśmie z dnia 2 sierpnia 2025 r. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2025 r. sygn. akt I SPP/Gd 178/25 Starszy Referendarz Sądowy przyznał Skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata i odmówił przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 1 września 2025 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Gdańsku poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla Skarżącej został wyznaczony adw. S.I.. W piśmie z dnia 19 września 2025 r. adw. S.I. złożył oświadczenie, że wykonywane przez niego usługi na zasadzie prawa pomocy wchodzą w zakres prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz że jest płatnikiem podatku VAT. W dniu 14 października 2025 r. na rachunek bankowy Sądu wpłynęła opłata od skargi kasacyjnej sygn. I SAB/Gd 9/25. W dniu 17 października 2025 r. Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika z urzędu złożyła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Skarżącej wskazał, że w dniu 9 września 2025 r. otrzymał informację o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu, w której nie wskazywano zagadnienia, do jakiego został umocowany, więc oczekiwał na kontakt ze strony Skarżącej. Pełnomocnik wskazał, że nie mając szczegółowej wiedzy o charakterze, czy etapie toczącego się postępowania, nie mógł podejmować żadnych działań w sprawie. Dopiero w dniu 30 września 2025 r. Skarżąca skontaktowała się z pełnomocnikiem przedstawiając istotę problemu. Pełnomocnik podniósł, że z uwagi na powagę i doniosłość czynności przygotowania skargi kasacyjnej oraz obłożenie bieżącymi istotnymi obowiązkami zawodowymi, nie był w stanie wcześniej sporządzić skargi. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2026r. w sprawie sygn. akt III FZ 656/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 października 2025r. w sprawie sygn.. akt I SAB/Gd 9/25 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył , co następuje: Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi ( t.j. Dz.U. 2026.143, dalej P.p.s.a) ) wojewódzki8 sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesiona po upływie terminu. W rozpoznawanej sprawie fakt wniesienia skargi po upływie 30 dni od dnia powiadomienia pełnomocnika z urzędu o jego wyznaczeniu w sprawie nie jest kwestionowany. Pełnomocnik został powiadomiony w dniu 9 września 2025r., a skargę kasacyjna nadano za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 17 października 2025r. Złożony w prawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został prawomocnie odrzucony – zażalenie złożone przez stronę było przedmiotem oceny dokonanej przez sąd drugiej instancji w sprawie sygn.. akt III FZ 656/25. Wniesienie skargi kasacyjnej z uchybieniem terminu stanowi przesłankę odrzucenia środka zaskarżenia na podstawie art. 176 P.p.s.a Z tych przyczyn Sąd na podstawie wskazanego przepisu orzekł jak w postanowieniu.