I SO/Gd 1/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za listopad 2009 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 6 lutego 2012 r., B. R. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach z dnia 6 lutego 2012 r. oraz przedłożonego przez nią na wezwanie referendarza sądowego dodatkowego oświadczenia z dnia 5 marca 2012 r. i dokumentów źródłowych (PIT-11A za 2011 r., decyzji w przedmiocie przyznania zasiłków stałego, pielęgnacyjnego i celowych, wyciągu z rachunku bankowego, umów ugody, odpisu zwykłego księgi wieczystej i zawiadomienia o wpisie do księgi wieczystej, umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, protokołu zajęcia ruchomości, zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, informacji o wysokości opłat za lokal, faktur za gaz i energię elektryczną, dowodów obrazujących wysokość opłat za leki, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności oraz pism w przedmiocie wysokości przyznanych wnioskodawczyni w 2009 r. świadczeń odszkodowawczych) ustalono, że wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej – przyznanych jej na okres od 1 stycznia 2012 r. do 30 września 2013 r. zasiłków stałego i pielęgnacyjnego w łącznej wysokości 477 zł oraz otrzymanych w lutym br. zasiłków celowych: na pokrycie kosztów leków i leczenia (50 zł), na dofinansowanie opłat mieszkaniowych (40 zł) i zakup posiłku lub żywności (30 zł). Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, posiada natomiast zadłużenie, które określiła na kwotę 282.730 zł oraz 115.980 CHF, z tytułu zawartych umów kredytowych i pożyczek. Części tych zobowiązań wnioskodawczyni nie spłaca z powodu braku środków finansowych, co do części zawarła ugodę, w wyniku której uiszcza kwotę 150 zł miesięcznie. Ponadto wnioskodawczyni ma zaległości podatkowe, których umorzenia odmówiono ww. zaskarżoną decyzją, oraz egzekwowane przez komornika sądowego zadłużenie z tytułu opłat za lokal na rzecz wspólnoty mieszkaniowej w wysokości 5.444,14 zł (według stanu na dzień 11 stycznia 2012 r.). Majątek wnioskodawczyni stanowi mieszkanie o powierzchni 62,37 m2, obciążone hipoteką umowną kaucyjną w kwocie 214.000 zł na rzecz banku oraz hipoteką przymusową w kwocie 8.557,50 zł zabezpieczającą zaległości podatkowe. Wnioskodawczyni zamieszkuje z matką i synem, którzy partycypują w uiszczaniu opłat za media (gaz i prąd). Jak wskazała wnioskodawczyni, z powodu braku środków finansowych nie reguluje na bieżąco opłat za mieszkanie w wysokości 424,18 zł miesięcznie, wpłacając jedynie kwotę 50 zł komornikowi tytułem zaległości. Do koniecznych wydatków wnioskodawczyni zaliczyć należy zakup leków, na które w marcu br. wydatkowała kwotę 261,31 zł, zaś w lutym br. kwotę 208,40 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne, a w szczególności wysokość i źródło dochodów wnioskodawczyni, brak zasobów pieniężnych oraz wysokość posiadanego zadłużenia uznano, iż wnioskodawczyni udowodniła, że nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.