I SO/Gd 3/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w zakresie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego określającą podatniczce H.D. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mercedes Benz E200 CDI w wysokości 6.694,00 zł. Decyzja powyższa została doręczona podatniczce w drodze doręczenia zastępczego w dniu 7 stycznia 2010 r. Pismem z dnia 27 maja 2010 r. podatniczka, reprezentowana przez pełnomocnika K.D., zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. We wniosku podniosła, że przedmiotowa decyzja nie została jej doręczona, a jedynie dzięki uprzejmości pracowników Izby Celnej otrzymała kserokopię decyzji w maju tego roku. Dyrektor Izby Celnej, przekazując do tutejszego Sądu powyższy wniosek, podniósł, że kserokopia decyzji organu odwoławczego została przekazana pełnomocnikowi strony w dniu 22 marca 2010 r. co zostało udokumentowane w notatce służbowej. Dodatkowo organ przedłożył kserokopię wpisu w księdze, w której rejestrowane są osoby wchodzące i wychodzące z budynku Izby Celnej oraz wydruk z kamery monitoringu z dnia 22 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu należało odrzucić jako spóźniony. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 P.p.s.a.). Jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez sąd. Jak podkreślono wyżej, jedną z przesłanek przywrócenia terminu jest wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Istotne jest zatem ustalenie daty ustania przyczyny uchybienia terminu i daty wniesienia wniosku o jego przywrócenie. Strona skarżąca podniosła, że kserokopię decyzji otrzymała w maju 2010 r. (bez wskazania konkretnego dnia), nie przedkładając przy tym żadnych dowodów celem wykazania tej okoliczności. Tymczasem jak wynika z przedłożonych przez Dyrektora Izby Celnej dokumentów, kserokopia decyzji z dnia 17 grudnia 2009 r. została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 22 marca 2010 r. w siedzibie organu, a nie w maju. Wynika to z notatki służbowej sporządzonej w tym dniu przez pracownika Wydziału Akcyzy i Gier Izby Celnej, p. J.R. Dodatkowo fakt przebywania w tym dniu pełnomocnika w siedzibie Izby znajduje potwierdzenie w kserokopii wpisu w księdze, w której rejestrowane są osoby wchodzące i wychodzące z budynku Izby Celnej oraz wydruku z kamery monitoringu z dnia 22 marca 2010 r. W tych okolicznościach ogólnikowe stwierdzenie strony, że kserokopię zaskarżonej decyzji otrzymała w maju br., uznać należy za niewystarczające. Ponieważ termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upływał z dniem 29 marca 2010 r., a skarżąca wniosek ten złożyła w dniu 27 maja 2010 r., uznać należy, że nastąpiło to z przekroczeniem siedmiodniowego terminu, wyznaczonego przepisem art. 87 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 88 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.