I SO/Gd 4/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2011 r. postanawia: przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 26 maja 2015 r., M. W. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Referendarz sądowy uznał, że w niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że poniesienie przez nią kosztów sądowych spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Ocena taka została podjęta na podstawie danych zawartych w złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni oraz dokumentów przedłożonych przez nią na zarządzenie z dnia 9 czerwca 2015 r. Wnioskodawczyni zamieszkuje w domu stanowiącym własność jej synów, partycypując w kosztach związanych z jego eksploatacją w wysokości 200 zł miesięcznie (dowód: oświadczenie złożone przez synów), aktualnie utrzymuje się ze sprzątania w apartamentach i mieszkaniach – dochody z tego tytułu wynoszą około 500-700 zł miesięcznie (dowód: umowa zlecenia z dnia 1 maja 2015 r.), jej jedyny majątek to samochód osobowy marki [...] z 2002 r. o wartości 1.600 zł. Mając na uwadze wysokość dochodów wnioskodawczyni, należało przyjąć, że obciążenie jej dodatkowo kosztami sądowymi doprowadziłoby do pozbawienia wnioskodawczynię środków na zaspokojenie jej potrzeb życiowych nawet na minimalnym poziomie. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.