I SO/Gd 7/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 4 listopada 2015 r., złożonym na formularzu PPF, skarżący A. S. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przed przystąpieniem do oceny zasadności przedmiotowego żądania należy wskazać, że skarżący ubiegał się już o przyznanie jej prawa pomocy w sprawach toczących się przed tut. Sądem. Składane przez niego wnioski zostały rozpoznane pozytywnie. Postanowieniami z dnia 31 sierpnia 2015 r. w sprawach I SA/Gd 829/15 i I SA/Gd 1067/15 referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata. Natomiast w sprawach I SA/Gd 828/15, I SA/Gd 1066/15 oraz I SA/Gd 1113/15 prawo pomocy w zakresie całkowitym zostało przyznane małżonce skarżącego. Z porównania danych zawartych w oświadczeniach o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego i jego małżonki, dokumentach przedłożonych przez nich w poprzednich postępowaniach o przyznanie prawa pomocy oraz w przedmiotowym wniosku wynika, że sytuacja finansowa skarżącego nie uległa zmianie. Skarżący nadal prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, każde z małżonków otrzymuje wynagrodzenie za pracę w minimalnej wysokości, tj. po 1.286,16 zł netto (1.750 brutto) miesięcznie (wynagrodzenie skarżącego podlega zajęciu do kwoty 1.194,70 zł), dochód z tego tytułu małżonkowie w całości przeznaczają na pokrycie stałych kosztów swojego utrzymania, tj. na opłaty za mieszkanie (z tytułu czynszu, dostaw energii elektrycznej), wyżywienie, zakup środków higieny, czystości, odzieży i obuwia oraz leków, małżonkowie nie posiadają oszczędności, ani innych składników majątku. Dokonane ustalenia prowadzą do wniosku, że skarżący nie jest w stanie zgromadzić żadnych środków, które mógłby przeznaczyć na koszty postępowania sądowego. W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.