I SO/Gd 8/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. J. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny z powodu nieprzekazania w terminie skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę postanawia: pozostawić wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. I SO/Gd 8/12 UZASADNIENIE B. J. wnioskiem z dnia 29 kwietnia 2012 r. (data stempla pocztowego) zwróciła się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W dniu 14 maja 2012 r. (dowód: potwierdzenie odbioru, k. 19) doręczono wnioskodawczyni urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Termin wyznaczony stronie do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku upłynął bezskutecznie z dniem 21 maja 2012 r. Zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 lipca 2012 r. pozostawiono wniosek strony o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpis tego zarządzenia doręczono stronie w dniu 10 lipca 2012 r. (dowód: potwierdzenie odbioru, k.24). W dniu 17 lipca 2012 r. wnioskodawczyni złożyła sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego, w którym domaga się zwolnienia jej od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika analogicznie jak w sprawach o sygn. akt I SA/Gd 263/12, I SA/Gd 264/12 i I SA/Gd 278/12 z uwzględnieniem dokumentów i oświadczeń przedłożonych przy tych sprawach. Do dnia wydania niniejszego orzeczenia wnioskodawczyni nie złożyła wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast na podstawie art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W rozpatrywanej sprawie strona pomimo doręczenia jej formularza PPF, celem wypełnienia, nie złożyła wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu zgodnie z wymogiem określonym w art. 252 § 2 p.p.s.a. Wyjaśnić należy wnioskodawczyni, że warunkiem koniecznym rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie go na urzędowym formularzu każdorazowo, gdy strona ubiega się przyznanie tego prawa w danej sprawie. Tym samym bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje okoliczność, że stronie przyznano prawo pomocy we wskazywanych przez nią sprawach. Podkreślić trzeba, że w każdej z tych spraw złożyła ona wnioski na wymaganym urzędowym formularzu PPF. W konsekwencji wniosek B. J. o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie jako niezłożony na urzędowym formularzu należało pozostawić bez rozpoznania, o czym orzeczono na podstawie art. 257 p.p.s.a.