I SPP/Gd 176/19
PostanowienieWSA w Gdańsku2019-12-24
Skład orzekający: Sędzia NSA Zbigniew Romała
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego jest niedopuszczalne, ponieważ tok instancji przed sądem administracyjnym zostaje wyczerpany z chwilą wydania tego postanowienia. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na takie postanowienie.Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego od zażalenia. Wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu, w związku z czym Sąd wezwał do jego uzupełnienia. Po bezskutecznym terminie referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny utrzymał w mocy zarządzenie referendarza. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie WSA, które zostało odrzucone.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 24 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia [...] "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 sierpnia 2019 r. sygn. akt I SPP/Gd 176/19 utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić zażalenie.
[...] "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. (dalej: "Spółka", "skarżąca) wystąpiła do tutejszego Sądu z wnioskiem o zwolnienie od wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł.
Z uwagi na to, że przedmiotowy wniosek nie został złożony przez skarżącą na urzędowym formularzu, pismem z dnia 14 maja 2019 r. przesłano skarżącej formularz PPPr celem jego wypełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Ponieważ Spółka w zakreślonym terminie nie złożyła wniosku na urzędowym formularzu PPPr, zarządzeniem z dnia 15 lipca 2019 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy.
W wyniku złożonego od powyższego zarządzenia sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2019 r. sygn. akt I SPP/Gd 176/19 utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącej wraz z informacją, że orzeczenie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.
Na postanowienie z dnia 27 sierpnia 2019 r. Spółka wniosła zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie,
a ponadto na postanowienia wymienione enumeratywnie w art. 194 § 1 pkt 1-10 tej ustawy.
Z kolei w myśl art. 260 P.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy
(§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
Konsekwencją wynikającą z powyższej regulacji jest to, że orzeczenie Sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego jest prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia. A zatem, z momentem wydania postanowienia rozpoznającego sprzeciw od zarządzenia lub postanowienia wydanego przez referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy tok instancji przed sądem administracyjnym zostaje wyczerpany
(zob. postanowienia NSA: z dnia 16 stycznia 2017 r. sygn. akt II FZ 8/17, LEX nr 2197703; i z dnia 6 grudnia 2016 r. sygn. akt II OZ 1350/16, LEX nr 2170933).
Zarówno w art. 194 § 1 P.p.s.a., jak i w żadnym innym przepisie tej ustawy,
w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r., nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na podstawie art. 260 P.p.s.a., o czym skarżąca została poinformowana w piśmie z dnia
10 września 2019 r. Pomimo stosownego pouczenia skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 27 sierpnia 2019 r.
Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła
w wyznaczonym terminie.
W myśl art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku,
na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło