I SPP/Gd 67/22

PostanowienieWSA w Gdańsku2022-05-24

Skład orzekający: Sędzia NSA Alicja Stępień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o umorzeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, które utrzymuje w mocy postanowienie referendarza sądowego o umorzeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, jest niedopuszczalne. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje środków odwoławczych od takich orzeczeń, które stają się prawomocne z chwilą ich wydania.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 kwietnia 2022 r., które utrzymało w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2022 r. o umorzeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sprawa dotyczyła wniosku o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek ZUS.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 24 maja 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2022 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 kwietnia 2022 r. utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2022 r. o umorzeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za kwiecień i maj 2020 roku p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2022 r. (k. 19) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2022 r. o umorzeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy. Na powyższe rozstrzygnięcie pismem z dnia 5 maja 2022 r. (k. 24) A.B. wniósł zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) – zwanej w dalszej części p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie w brzmieniu nadanym nowelizacją, która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r., nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego (art. 260 p.p.s.a.). Taka kolejność zapadłych orzeczeń przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 8 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OZ 323/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze, że zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego o odmowie ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest niedopuszczalne, istniały podstawy do jego odrzucenia, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło